Dışarının soğuk havasıyla çalıştığı yerin sıcaklığı karmakarışıktı; tıpkı onun düşünceleri gibi... Bir an önce işten çıkıp eve gidip ailesiyle sıcak bir yemek yemek istiyordu Roza. İş çıkış saatine yarım saat kala artık toparlanıyordu. Roza'nın yakın iş arkadaşı ona yaklaşarak konuştu:
-Alara: "Ah Roza..." (Yorgunlukla iç çekerek) "Keşke senin yerinde olsaydım, bir an önce ben de çıksaydım!"
...dedi. Roza gülümseyerek cevap verdi:
-"Unutma; ne kadar çok istersen, o kadar çok uzaklaşır senden."
Dedi onunla sarılıp çıktı iş yerinden soğuk sokaklara evine doğru yürümeye başladı birden ara bir sokakta bir kavga sesi yükseldi ve roza merakına yenik düşerek oraya doğru yürüdü ve onların onu göremeyeceği bir şekilde izledi olanları iri yapılı kolları dövmeli yüzü sert biri bir aciz adamı dövüyordu ve adam yerde yığılmış eli burnu kan içindeydi birden iri yapılı adam kafasını roza'nın olduğu tarafa çevirdi ve rozayı görünce gözleri onun gözlerine kenetlendi ve bu olanları polise bildirir korkusuyla rozayı kovalamaya başladı roza kaçıyor o kovalıyordu aç olan roza bu koşuşturmacaya daha fazla dayanamadı ve nefes nefese durdu ve konuştu bahran onun kolunu sıkıca tutup kendine çevirdi ve yüzüne doğru kükredi
Bahran-bu gördüğün görüntüyü kendin bile unutacaksın
Dedi roza'nın ela gözlerine bakarak roza korkmuş bedeniyle konuştu
-Kimseye söylemem bırak beni gideyim
Bahran onun kolunu hızla silkti ve hicbirsey demeden kayıplara karıştı roza bu olayların başına geleceğine inanamadı ve evine doğru tekrar yola koyuldu ve istemeden uzattığı evine varmıştı hala kafasında olanlar dönüyordu evin kapısını çaldı ve annesi kapıyı açıp geri çekildi roza'ya yol içeri girebilmesi için roza içeri girip kabanını ve atkısını askıya asıp salona adım attı erkek kardeşi Buğra salonda oturmuş film izliyordu ve hazır olan masaya oturdu roza birşeyler yiyip kalktı ve annesiyle erkek kardeşiyle biraz sohbet ettikten sonra günün yorgunluğu ula uyumak için odasına girdi ve hızla uykuya daldı saatler sonra sabah alarmı çaldı ve alarma uyuyamayan roza annesinin sesiyle alarmı kapatarak uyandı
Beril (annesi) -roza uyan artık ise geç kalıcaksın
Dedi roza'dan ses beklerken mıy mıy sesini duydu annesi ve kahvaltıyı hazırlamaya devam etti roza rutin işlerini halledip hazırlandı ve sofraya oturup birşeyler yiyip çıktı evden işin yolunu tutu iş yerinin asansörüne binip kendi katına bastı ve kendi masasına ilerledi ama masasında biri oturuyor ve en yakın arkadaşı Alara o kişiyle konuşuyordu hemde soluksuz bir şekilde roza masaya daha da yaklaşınca görüş açısına giren kişiyle şok olmuştu resmen -naberr..