Bölüm 1

Ellerim kan içindeydi. Birşey alsam bile çok acıyacağına emindim. Kollarım yara bereydi ve bu yüzden kollarımda bir hırka vardı. Üstümü yeni değiştirmiştim fakat banyo yapmaya zaman bulamadığım için üzerimde kan lekeleri vardı. Hastane kolidorunda ilerlerken buraya ne kadar alıştığımı düşünüyordum. Her gün babam yüzünden buradaydım. Bugün daha acımasızdı ama. Bugün kan kusana kadar dövülmüştüm. Neredeyse böbreklerim iflas edicekti. Şiddetin dozunu arttırmıştı çünkü birine yardım etmiştim. Bir Türk askerine yardım etmiştim ve sonuçlarına katlanmıştım. Babamın affetmeyeceği tek hatayı da yapmıştım. Normalde hergün döverdi ama hiç bu kadar ileri gitmemişti. Çünkü annemin ölüm sebebi ülkesine yardım etmesiydi. O isteyerek ölmüştü vatanında ama babam bir türlü bunu kabullenemiyordu. O yüzden Türk’lerden nefret ediyordu. Babam,annem öldükten sonra çok değişmişti. Annemin ölümünden sonra hergün içmeye başlamıştı. Ne zaman eve gelse sarhoş olurdu. Beni görmeye tahammülü yoktu ve bu yüzden sarhoşken bile bana el kaldırırdı. Annem 6 yaşımdayken vefat etmişti ve 6 yaşımdan beri babam bana hep vuruyordu. İlk başlarda nadiren vurur ama hep bağırırdı. Daha sonra vurmaya başladı. Okula başladığımda hep maskeyle giderdim çünkü yanağımda hep babamın tokadı olurdu. Yaşım ilerledikçe şiddetin dozu artmıştı. Babamın beni gerçek anlamda kendi kanımda boğduğunu biliyordum. Bu yaşandığında sadece 18 yaşımdaydım. O gün doğum günüm için arkadaşlarımın evine gidicektim. İlk babamdan izin almalıydım çünkü eğer beni evde görmezse fena yapardı. Bu yüzden eve heyecanla gitmiştim. Babamın kapısının önünde kaç kez tekrar yaptığımı bile hatırlamıyordum. En sonunda içeri girip izin almıştım. Çok içmiş olmalıydı ki kafasını bile havada zor tutuyordu. İzin aldığımda söz vermesini istemiştim. Çünkü küçüklüğümden beri aramızda sadece sözler tutulurdu. Hiç sözü tutmamazlık etmezdik. Ne olursa olsun. Oysaki babamın tutmadığı ilk sözü o zaman olacaktı. Söz verdiğinde onu rahatsız etmeden çıkmıştım. Hızlıca giyinip dışarı çıktığımda çok heyecanlıydım. Dışarı çıkmama çok izin vermezdi.Arkadaşımın evine geldiğimde hemen içeri geçmiştik. Benim için o kadar güzel hazırlıklar yapmışlardı ki gözlerim dolmuştu. Pastalar,kokteynler,börekler falan derken baya eğlenmiştik. Ama eğlencemiz yine bölünmüştü çünkü babam gelmişti. Evet,sözünü bozmuştu ve eve gelmişti. Elinde silahı vardı. Biraz uyuklamış olmalı ki ayakta duracak gücü bulmuştu ama hâlâ sendeleniyordu. Arkadaşlarımın hepsi şaşkınlıkla bana bakıyordu. Babamın bu gece eğlencemizi bozmayacağını söylemiştim. Babam evdeki bütün eşyaları kırıp hepimizi yaralamıştı. Daha sonra hepimizi deli gibi sandalyelere bağlamıştı. Evet,bunu da yapmıştı. Bir tek beni bağlamıştı. Sandalyeleri yuvarlak şekilde dizip ortaya beni koymuştu. Beni arkadaşlarımın içinde o çemberin tam ortasında dövmüştü. Bir elinde kırdığı sandalyenin bacağı diğer elinde silah. Hem eliyle hem de sandalyenin bacağıyla kafam kanayana kadar vurmuştu. Daha sonra her yerim kan revan içindeyken beni dik tutturup silahıyla birkaç vuruş yapmıştı. Sarhoş olduğu için bazılarını kaçırırken biri tam omzumu teyet geçmişti. Bununla kalmayıp eve gidince daha çok dövmüştü. Birkaç odamda vurduktan sonra beni banyoya küvete oturtturmuş sonra orada da dövmüştü. Kendi kanım küvetin içini doldurana dek vurmuştu. Tabii suyu açmıştı yoksa çoktan ölmüş olurdum. Küvet dolunca beni çıkartıp yüzümü o kana batırıp batırıp çıkarmıştı. İğrenç birşeydi. Ondan sonra küvete travmam olmuştu. Küvette banyo yapamıyordum. Beni bıraktığında doğal olarak zaten bayılmıştım. Kurtulma sebebim babam ben bayılınca sinirle dışarı çıkmış. Onun çıkması ile eş zamanlı içeri komşular gelmiş. Bağırış seslerimi duydukları için yine babamın beni dövdüğünü anlamışlardı. Hâl böyle olunca babamın çıktığı gibi eve girio beni hastaneye götürmüşlerdi. O gün bile şimdi yattığım gibi 4 ay komada kalmamıştım. Babam şimdi beni daha kötü dövmüş ve onun sayesinde 4 ay komada kalmıştım. Doktorların söylediğine göre 4 mermiden 1’i kalbimi sıyırmış. Bu yüzden çok zor bir ameliyat geçirmiştim fakat bedenimde de yaralar olduğu için vücudum kaldıramamış ve 4 aylık bir uykuya dalmıştım. Bu süreçte beni tek ziyaret eden karşı komşunun oğlu Yalvaç’tı. Uyandığımda yatağımın yanındaki çiçekleri görmüştüm. Acilen ona teşekkür etmeliyim. Kolidorda düşüncelerimden sıyrılma nedenim gözüme çarpan birinin buraya doğru gelmesiydi. Hayır,bu o olamazdı. Hayır,hayır,hayır bu o yardım ettiğim askerse ben biterdim. Zaten birkez onun yüzünden bu kadar yara almıştım,bir daha olursa bu sefer komalık değil direk ceset olarak çıkardım. Ölmek için çok gencim.