Gece rüzgârı Alya’nın yüzünü yalayıp geçerken, konağın biraz ilerisindeki karanlık sokakta park edilmiş siyah minibüsün kapısı sessizce aralandı. Alya içeri adımını atar atmaz Meltem’in önündeki altı farklı monitörün yaydığı mavi ışık yüzüne vurdu. Meltem, parmakları klavyede çılgınca dans ederken kulaklığını tek kulağından sıyırdı.
"Konseyi fena dağıtmışsın patron," dedi Meltem, ekrandan gözünü ayırmadan sırıtarak. "Ama şu an masadaki moruklardan daha acil iki durumumuz var."
Alya minibüsün döner koltuğuna oturup lolipopunu yanağına kaydırdı. "Önce eğlenceli olanı söyle."
Meltem klavyede tek bir tuşa bastı ve ortadaki ekranda orta yaşlı, kirli sakallı bir adamın güvenlik kamerası görüntüleri belirdi. "Cevat Kara. Şehrin lüks semtlerinde gayrimenkul zengini gibi takılıyor ama iki gün önce nişanlısını hastanelik edip nüfuzunu kullanarak dosyayı kapattırdı. Kız hâlâ yoğun bakımda, bu herifse bu gece kendi özel yat kulübünde zafer kutluyor."
Alya’nın gözleri kısıldı; dudağının kenarındaki alaycı gülümseme anında buz kesti. "Demek yargı tatilde. Güzel, bu gece nöbetçi mahkeme biziz."
"İkinci habere gelince..." Meltem bu kez ekranın köşesindeki kırmızı uyarı penceresini büyüttü. Ekranda bir polis telsiz frekansı ve sokak kamerasından alınmış bir plaka eşleşmesi belirdi. "Cinayet büronun yeni başkomiseri Baran Tekin. Son altı aydır okla işlenen ve 'kayıp' diye kayıtlara geçen şiddet faillerinin dosyalarını birleştirmiş. Babanın ölümüyle konaktaki hareketliliği de koklamış olmalı ki şu an iki sokak arkamızda sivil bir araçla devriyede."
Alya sırt çantasından katlanabilir yayını çıkardı; metal parçaların birbirine kilitlenirken çıkardığı o mekanik klik sesi minibüsün içinde yankılandı. Sadaktan çıkardığı siyah karbon oku parmaklarının arasında hafifçe çevirdi.
"Polis kural sever Meltem," dedi Alya, gözlerinde tehlikeli bir ışıltıyla. "Kurallara uyanlar ise asla benim nereye nişan alacağımı kestiremez. Sen Cevat’ın yat kulübündeki kameraları kör et, Komiser Baran da peşimizden biraz gece havası alsın."
Alya minibüsün arka kapısını açıp karanlığın içine süzülürken şehir, hem bir avcının adaletine hem de iki zıt kutbun kaçınılmaz çarpışmasına doğru nefesini tutmuştu.
