Bölüm 2

Sayfa 2: İlk Karşılaşma ve Fenerin Sırları ​Elara, dar, kaygan taş patikada fenerin girişine doğru tırmanırken, fener kulesinin heybeti karşısında duraksadı. Kule, sanki denizin kendisinden oyulmuş gibiydi. Kapıdan dışarı çıkan gölge, onu karşılayan Ezra Blackwood’du. Bekçi, uzun, ince yapısıyla ve çatık kaşlarıyla, adanın acımasız ruhunun canlı bir timsali gibiydi. "Sizi beklemiyordum," dedi Ezra’nın sesi, rüzgarın uğultusuna karışarak. Sesi, uzun süre kullanılmamış, paslanmış bir çan gibiydi. Elara, elini uzattı. "Dr. Elara Vance. Deniz Tarihçisiyim. Bölge yönetimiyle irtibat kurdum. Tarihi Fener Kayıtlarını incelemek için buradayım." Ezra, uzatılan ele bakmadan başıyla onayladı ve kapıyı açtı. "İzinleriniz umurumda değil. Burası benim toprağım. Ama madem geldiniz, kural birdir: Gündüzleri sessiz olacaksınız. Geceleri ise fenerin ışığına yaklaşmayacaksınız. O ışık, yalnızca denize aittir." ​Elara, bu soğuk karşılamaya alışkındı. Akademik dünyada, inatçılığıyla ünlüydü. İçerideki spiral merdivenler, yukarıya doğru bitmek bilmez bir tırmanış vadediyordu. Ezra, Elara'yı dar ve loş bir odaya yönlendirdi. "Burası kütüphane ve misafirhane. Kayıtlar üst rafta." Odada, tuzlu hava kokusuyla karışık eski kâğıt ve mürekkep kokusu vardı. Elara hemen kayıt defterlerine yöneldi. Sayfalar, yüzyıllık deniz olayları, fırtına notları ve bekçilerin el yazısıyla doluydu. Ancak Elara'nın aradığı, fırtına notları değildi; aradığı, işaretler ve sembollerdi. "Tanrının Gözyaşları" efsanesi, eserin yerinin sadece fenerin inşasından sorumlu olan bekçi ailesine ait özel bir kodla işaretlendiğini iddia ediyordu. Ezra, bir köşede oturmuş, piposunu yakıyor ve Elara'yı dikkatle izliyordu. "Aradığınız bir gemi enkazı mı, Doktor?" diye sordu aniden. Elara, elindeki defteri hızla kapattı. "Sadece... Fenerin inşaatıyla ilgili nadir teknik çizimleri."