Bölüm 14

Sayfa 14: Ezra'nın Çaresizliği ve Mührün Kırılması ​Ezra, fenerin spiral merdivenlerinde, kendisini yakalayan otomasyon ekibinin şefi tarafından aşağı çekiliyordu. Şef, büyük ve öfkeli bir adamdı. "Bu, sabotaj, Blackwood! Yeni sistemin devreye girmesine birkaç saat kala, bilerek gücü kestin!" Ezra, nefes nefese merdivenleri inerken, fırtınanın sesi kulaklarında çınlıyordu. "Gözünüzü açın! Dışarıdaki fırtına doğal değil! Yeni sistem devreye girerse, laneti serbest bırakırsınız!" Şef, alaycı bir şekilde güldü. "Lanet mi? Sen aklını kaybetmişsin, yaşlı adam. Burası fener. Bir fabrika gibi çalışır!" ​Teknisyenler, tamirhanede tekrar ana paneli açtılar ve kesilen kabloya geçici bir bağlantı kurdular. Elektrik gücü, eski sisteme rağmen, yeni devrelere akmaya başladı. Ezra, çaresizce bağırdı. "Hayır! Henüz değil! O ritmi bozmayın!" Tam o anda, fenerin tepesindeki lamba odasından, camların şiddetli bir şekilde çatırdama sesi geldi. Fenerin ışığı, bu kez maviye değil, koyu, mor bir renge büründü. Mor ışık, adanın her yanını aydınlattı. ​Mağarada, kürenin bulunduğu mermer kaidenin etrafındaki taşlarda derin çatlaklar oluşmaya başladı. Ezra’nın eylemi, teknisyenlerin aceleci tamiri ve Koruyucular'ın henüz tam olarak yerine konamaması... tüm bunlar birleşmişti. Kürenin enerjisi, artık sadece fırtına yaratmakla kalmıyor, zaman ve mekanın dengesini de zorluyordu. Ezra, fenerin ana kapısından dışarı fırlatıldı. Rüzgâr ve yağmur onu yere serdi. O, dehşetle fenerin tepesindeki mor ışığa bakarken, denizden yükselen, devasa, karanlık bir dalga gördü. Dalga, bir fırtına dalgasından çok, denizin kendisinden kopup gelen bir duvardı. ​"Mühür kırıldı," diye fısıldadı Ezra. O an, Bereket Koyu’nda olan Elara’ya dua etmekten başka yapabileceği bir şey kalmamıştı.