Bölüm 13

Sayfa 13: Toprak Koruyucusu ve Acil Durum ​Siren sesi, fırtınanın uğultusuna karışıyor, Elara’ya acele etmesi için baskı yapıyordu. Dördüncü ve son Koruyucu, fenerin doğu yakasında, denizin en sakin olduğu ve adanın tek verimli topraklarının bulunduğu Bereket Koyu’ndaydı. Elara, aceleyle Kaynak'tan Koya doğru koşmaya başladı. Siren sesi giderek yaklaşıyordu. Büyük ihtimalle teknisyenler, Ezra'nın yaptığı sabotajı fark etmiş ve fener kulesine doğru tırmanıyorlardı. ​Bereket Koyu, adanın diğer yakalarına göre bir sığınak gibiydi. Fırtınanın etkisi burada daha az hissediliyordu. Elara, koyun ortasında, toprağın denizle buluştuğu noktada, tuhaf bir taş dairesi fark etti. Daire, on iki farklı renkte ve boyutta taştan oluşuyordu ve her bir taş, toprağın derinliklerinden çıkarılmış gibiydi. Bu, Toprak Koruyucusu’ydu. Ancak diğer üç koruyucunun aksine, bu bir nesne değil, bir düzenlemeydi. Elara, dairenin tam merkezine çöktü. Elias Blackwood'un notlarını hatırladı: "Toprak Koruyucusu, döngünün kendisidir." ​Dairenin merkezinde, diğerlerinden daha koyu ve daha büyük, bazalt bir taş duruyordu. Taşın üzerinde, fenerin üçgen şekilli bir sembolü oyulmuştu. Elara, taşı kaldırmayı denedi, ama taş, toprağa sıkıca yapışmıştı. Tam bu anda, fener kulesinden, siren sesinden bile daha yüksek, keskin ve boğuk bir çığlık duyuldu. Elara, bu çığlığın bir insan sesi olduğunu anladı. Ezra, yakalanmıştı. ​Elara’nın paniğe kapılacak zamanı yoktu. Dairenin etrafındaki taşları inceledi. On iki taş. Her bir taşın üzerinde, zamanı temsil eden, bir ay döngüsüne ait olduğu anlaşılan farklı şekiller vardı. Elara, Toprak Koruyucusu’nun kilit mekanizmasının zamanla ilgili olduğunu düşündü. Elara, Obsidyen (Ateş), Bronz Boru (Hava) ve İnci (Su) Koruyucuları’nı çıkarıp Bazalt taşının etrafına, dairenin içine yerleştirdi. Üç nesne, merkezdeki Bazalt Taşı’na yaklaştıkça daha parlak titreşmeye başladı. Elara, Bazalt taşının üzerindeki fener sembolüne dokundu. Taş, hala sıkıca toprağa yapışmıştı.