İçeriğe geç

Son dokuz

Bölüm 7 · 2 dk okuma

Son dokuz

Bölüm 7

B�l�m 3:Araf

Dolabın kapısı aniden açıldı gözlerimi sıkıca kapatmıştım o an kesik görüntüler gördüm sesler duydum bu seslerden biri o kadar şefkatli bir sestiki kısa bir anlığına tüm korkularım silinmişti aydınlık beyaz bir ışık gördüm sırt üstü uzanıyorum aniden gözlerimi açtım yetimhanenin bodrumundaydık ben Barış ve Özgür neler olduğunu anlamak mümkün değildi delirdiğimi düşünmeye başladım dolapta yazanları görmek için kapılarını kapattım dolapta "Nasıl anlarsın" yazıyordu bunun bir anlamı yoktu neyi nasıl anlarsın? Barış kolumdan tutup beni kenara çekti ve ağzımı kapatı Özgürün gözleri büyümüştü karşıya bakınca yavaş şekilde yürüyen tamirat görevlisi olan Serhatı gördük normalde çok sevecen ve eğlenceli birisiydi hareket etmedik yanımızdan gereken kısık ve zorlanan sesi ile

- Nas... Nasıl anlarsın?

Diyordu ayaklarını yavaşça yere sürerek ilerliyordu kolundan akan kan onunda ölü olduğunu belli ediyordu aniden gözden kayboldu Barış sakinliğini korumayı başarmıştı kulağının altına kadar uzanan uzun saçların topladı zaten beyaz olan teni dahada beyazlamıştı özgür titriyordu korkuyla:

- Oda neydi! Burada neler oluyor!

Derin bir nefes aldım korkumu kontrol altına almaya çalışıyordum.

-Bilmiyoruz.

Diyebildim sadece tam o sırada aklıma diğer çocuklar geldi keskin bir çığlık sesi binada yankılandı bu sesi duyan tek kişi ben değildim hemen bodrumun eski tahta merdivenlerine yöneldik hızlıca yukarıya çıkmaya çalışırken ayağım çürük tahtalardan birinin içine sıkıştı çığlık sesleri artıyordu Barış beni çıkarmaya çalışada bu daha fazla acı vermekten başka bir işe yaramıyordu tahtanın çevresindeki parçalar ayağıma saplanmıştı

-Siz gidin çabuk çocukların iyi olduğunu bilsek yeter!

Barış elimi tutu gözlerimin içine bakarak

-Bir az daha bekle lütfen kurtulacaksın.

Barış istemeyerek oradan ayrıldı Özgür de peşinden gitti karanlık bodrumda yanlız kalmıştım Ayağımın acısından bir şey düşünemiyordun yavaşça gözlerimin kapandığını his ettim o an bir kaç gün önce okuduğum ve çok tuhaf bulduğum bir şeyi herkeze söylediğimi hatırladım.

- Rüyada olduğunu nasıl anlarsınız?

Cevabı kimse doğru bilmemişti gülere

- Rüyada fazla parmakların olur!

Gözlerimi açıp ellerime baktım sağ elimde beş parmağım vardı bu rüyada olduğumun kanıtıydı üvey babam sağ eliminim yüzük parmağını kesmişti bu rüyada olduğumuzun kanıtıydı

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.