Müdür kapıyı bizi kontrol etmek için açtığında yanında kimsenin olmadığını gördüm sessizce gözlerimi kapattım müdür soğuk elini alnıma koyduğunda sanki bütün vücudum buz kesmişti kısa bir süre sonra uykuya dalmışım uyandığımda fırtınadan bir eser yoktu pencerenin önüne konan güzel güvercini görünce yanına gittim dışarıya bakınca hiç bir yerin ıslak olmadığını fark ettim bu ürkütücüydü aslında her detaya fazla odaklanmak korkutucu olurdu semra öğretmenin tiz ve kulak parçalayan çığlığı ile irkildim biraz önce uyanan Barış korkmuş görünüyordu kısık bir sesle
- çok keskin bir kan kokusu alıyorum
Yavaşça odanın kapısını açıp üç kat aşağıdaki müdürün odasına gittim korkudan dizlerinin üstüne çökmüş ve yüzünü kapatmış semra'yı kaldırmak isteyince dün müdürde his ettiğim soğukluğu his ettim vücudum titredi öğretmeni ortaya bırakıp çalışanların odasına gitti ama içeride kimse Yoktu Barış aniden onu çağırdı hızlıca aşağıya inince semra'nın da müdürün yanında ölü bir biçimde yattığını fark etti odanın duvarları tamamen kan ile kaplıydı müdürün kafası masanın üzerine duruyordu semra'nın ise bacağı kopmuştu Midem bulanmıştı Barış beni oradan uzaklaştırmıştı gözlerinin içine bakarak
- Helen kendine gel sen güçlü bir kızsın kendine gel. Polise haber vermemiz lazım hadi.
Barış ile birlikte müdürün telefonunu almak için odaya girdik müdürün cebinden telefonu alınca hemen üst katta çıktık o an odadaki çocukların yarısının gittiğini fark ettik orada değillerdi odada yedi çocuk kalmıştı hızlıca onları uyandırdık herkes korku içindeydi binada ölüm sessizliği vardı polisi aramıştım ve birazdan geleceklerini söylemişlerdi ama kimse gelmedi.
