Bölüm 2

Soğuk fırtınalı bir havada eski ve tamamen ahşaptan korkutucu yetimhanede geçenin o saatine kadar çoktan uyuması gereken çocuklar uyanıktı eski çatıdan akan su yere her çarptığında sanki anlaşmalı şekilde tüm gücü ile esen rüzgârın çıkarttığı korkunç ses uyumayı imkansız hale getiriyordu kendi yatağımdan doğruluğum sırada koridorlardan gelen gıcırtı ile irkildim adımlarindaki ağırlıktan bunun müdür olduğunu anlaya biliyordum kapının önünde durmuştu kapının altından üç kişinin gölgesi rahatça görünüyordu ama sadece müdürün ayak seslerinini duymuştum bu binanın acı çeker gibi çıkarttığı seslerle o kadar alışmıştım ki gelen kişinin kim veya kaç kişi olduğunu anlamak benim için hiçte zor değildi bu kişiler her kimse Gece boyu kapının önünde beklemişlerdi ama ben nefes aldıklarını hiç duymamıştım...