Bölüm 7 – Gölgedekiler
Neva Seçkin’in cümleleri salonda yankılanırken, bir çatlak daha büyüyordu. Bu dava artık sadece bir cinayet davası değildi. Bu, yıllardır görmezden gelinenlerin, susturulanların ve korkuyla bastırılmış gerçeklerin patlamasıydı.
Savcı Ilgaz Kaya
Duruşma sonrası odasına çekilen Ilgaz, masasının üzerindeki eski bir dosyayı yeniden açtı.
Yargıcın ölümüyle bağlantılı eski bir şikâyet dilekçesi.
Kapatılmış, işleme alınmamış, "delil yetersizliği" gerekçesiyle rafa kaldırılmış bir başvuru.
“Bu… daha önce neden gözden kaçtı?”
İçinde tanıdık bir isim vardı.
Leyla Gediz.
Tanık olarak adı geçmişti, ama hiçbir zaman dinlenmemişti.
Ilgaz’ın içi burkuldu. Her şeyin temeli, yıllar önce atılmıştı.
Hâkime Leyla Gediz
Leyla, gecenin geç saatlerinde adliye arşivine indi. Kimse yokken, kimse görmeden…
Kendi adı geçen eski bir dosyayı çıkardı. 2012 tarihli.
Dosyayı okudukça gözleri karardı. O dönem genç bir avukattı ve sanığın avukatlığını üstlenmişti. Müvekkili beraat etmişti. Ama şimdi, ölen yargıcın adı da o dosyadaydı. Bağlantı apaçıktı.
“Ben… belki de yanlış kişiyi savundum…”
Leyla aynaya baktı. Bu dava onu içeriden sarsıyordu. Vicdanıyla yüzleşmesi kaçınılmazdı.
Pars Seçkin
Pars’ın ifşa ettiği kayıt, medyada çığ gibi büyümüştü. Ancak o gece yalnız değildi. Evine dönerken takip edildiğini fark etti.
Sokağın köşesinde biri duruyordu. Yüzü görünmüyordu ama Pars sezmişti: Bu sadece bir uyarıydı. Bir dahaki sefere hedef daha açık olacaktı.
Pars içinden geçirdi:
“Gerçek, korkaktır. Çünkü kimin taşıdığını bilir. Ama ben artık durmam.”
Ceylin Erguvan Kaya
Ceylin, tanığı yeniden mahkemeye çağırmak için Neva Seçkin’e başvurdu. Ancak bu karar, Neva’yı zor durumda bırakabilirdi. Çünkü dosyada yer almayan hiçbir tanık doğrudan çağrılamazdı.
Neva:
“Bu bir usul hatası sayılabilir.”
Ceylin:
“Ama adaletin önüne geçen usul, artık adalet değildir.”
Neva derin bir nefes aldı. Ceylin’e ilk kez bu kadar dikkatle baktı. Gözlerinde kararlılık ve pişmanlık vardı.
“Peki… Tanığı çağıracağım.”
Son Sahne:
Savcı Kenan, gece adliyenin arka kapısından sessizce çıktı. Elindeki eski bir CD’yi sımsıkı tutuyordu.
"Bu delil... hiç gün yüzüne çıkmadı. Çünkü onu bizzat ben sakladım."
Karanlıkta, vicdanıyla baş başa kalan Kenan için artık zaman dolmuştu.
Son Celse yeni bir evreye giriyordu. Her karakterin taşıdığı sırlar, birer birer ortaya çıkarken, asıl tehlike hâlâ gölgelerdeydi.