Herkese merhaba, sonunda bölüm atabildim. Baya uzun sürdü jsjskksks neyse buyrun bakalım...
~
İktisat dersinden yeni çıkmıştım. Bu son dersimdi. Üniversitede sadece bizim sınıf kalmıştı saat akşam yediydi ve çoğunun dersi bitmişti. Üniversitenin bahçesinden çıkıp eve doğru yürümeye başladım.
Arkamdan adım sesleri duymaya başlayınca hafif arkama döndüm ve kim olduğuna baktım. Babam yaşında bir adam beni takip ediyordu ya da bana öyle geliyordu. Önüme dönüp yürümeye devam ettim. Sağa sapınca adamda benimle birlikte saptı. Sanrım beni takip ediyordu. Tekrar arkama bakınca adam bana sırıtıyordu. Adımlarımı hızlandırdım. Eve daha vardı. Biraz daha sabretmem gerekiyordu. Hava yavaş yavaş kararmaya başlıyordu ve ben iyice korkmaya başlamıştım.
Kalbim çok hızlı atıyordu. Ne yapacağımı bilemiyordum. Adam hala beni takip ediyordu. Hava iyice kararmıştı. Yorulmuştum ve biraz yavaşladım. Zaten evin bir alt sokağındaydım. Ayak sesleri gelmiyordu. Bakmak için arkama dönmemle adam beni duvara yapıştırdı. Kollarımdan tutup havaya kaldırdı ve boynumu öpmeye başladı. Karşı koymaya çalıştım ama kendini bana bastırdı. Ellerimi bırakınca itmeye çalıştım ama olmadı. Daha çok çırpındım faha çok bağırdım. Ama o daha da hızlandı.
Sokaktaki evlerin ışıkları yandı. Pencereden bakanlar oldu. Ama biri bile inip bakmadı. Beni kurtarmadı. Adam üstümdeki kazağımı yırtarcasına çıkardı. Direnmeye çalışıyordum ama engel olamıyorum. Kazağım üstümde değildi. İç çamaşırımla kalmıştım ve üşüyordum. Elleri pantalonumun düşmesine gitti. Ellerimle engel olmaya çalıltım fakat başarısız oldum. Bacaklarım titiriyordu. Direnecek gücüm kalmamıştı. Boğazlarım yırtılmıştı, acıyordu. Yere çöktüm. Adam pantolunumuda çıkardı. Ağlıyordum.
Penceredeki ışıkların bazıları söndü. Onun yerine başka ışıklar açıldı. Ama benim içimdeki ışık sönmüştü. Gözlerim kararmaya başladı. Etraf zaten karanlıktı, ama sokak artık lamabalarının ışıklarınıda göremiyordum. Son hatırladığım gözlerimin kapandığıydı...
İnsanlar karanlığa daldı, ben ise o karanlığa gömüldüm. İnsanlar sesi dinledi, benim sesim karanlığı dinledi. Pencereden karanlığı izledi o insanlar. Sesin nedenini bulmak için. Ama o sesde o sesin sahibide çoktan gömülmüştü o karanlığa...
Gözlerimi açtığımda üzerim giyinikti.Az önce gördüklerim ya da yaşadıklarımın rüya olduğunu düşünüyordum. Ama aynı sokak lamabasının altında uzanıyordum, o adam sokağın başından çıkıyordu. Her şey olmuştu. Giderkende iyilik olsun diye üstümü giydirdi sanırım pislik. Yerden kalmaya çalıştığımda kasıklarımda bir ağrı belirdi. Gözlerimden yaşlar gelmeye başlamıştı. Çantamı yerden almaya yeltendiğimde üzerinde not vardı. Çantanın ağzı açıktı, defterim ve kalemlerim de yerdeydi. Çantamı toplayıp zorlada olsa ayağa kalktım. Yavaş yavaş yürümeye başladım. Bir yandan ağlıyordum bir yandan kadıklarımdaki ağrıyla yürümeye çalışıyordum. Evin önüne geldiğimde içeri nasıl gireceğimi düşünüyordum. Girdim diyelim annemlere nasıl açıklayacaktım bu durumu. Binaya girdim. Anahtarla kapıyı açıp eve girdim. Annemler uyumuştu. Ben de direk banyoya girdim ve hafif bir duş aldım. Odama girip üstümü giyindim ve yatağa girdim. Kasıklarımdaki ağrıyla nasıl baş edeceğimi bilmiyordum. Göz yaşlarım hiç durmuyordu. Kasıklarımdaki ağrı ve göz yaşlarımla uykuya daldım.