Bölüm 1

Sabah alarmımın yüksek sesi ile irkildim hemen kalkıp yatağımı topladım Elimi yüzümü yıkadım dişlerimi fırçaladım çantamı hazırladım Okula gitmek için gereken her şeyi yaptım sonra hızlı bir şekilde ayakkabımı giyip okula doğru yol aldım ama giderken bir değişiklik vardı evimizin asansörü hiçbir şekilde çalışmıyordu ve tam 14.katta oturuyorduk aşağıya merdivenlerden inmek çok vaktim olacaktı ama yapacak tek şey çareyi de buydu önce asansörün düğmesine birkaç kere basıp çaresizce aşağıya indim merdivenlerde inerken alt komşumuzun da okula gittiğini gördüm ona günaydın diyerek yoluma devam ettim dışarı çıktım Hava yağmurluydu Bir de eve geri dönüp şemsiyemi almam gerekiyordu ama hiç şemsiyeyle uğraşamayacağım için hiçbir şey olmamış gibi kapşonunu takıp hızlı adımlarla yukarı doğru gidiyordum ama Gök gürülüyordu gök gürültüsü Benim çocukluğumdan beridir en korktuğum şeylerden biri sanki hiçbir şey olmuyormuş gibi resmen birazdan sel olmayacakmış gibi kendime sadece yoluna devam et okula az kaldı diyerek kendimi teselli ediyordum bir anda önüme bir siyah kapşonlu biri çıktı yüzünde kar maskesi tarzı bir şey vardı Her neyse adını bilmiyordum bir anda bana cebindeki tüm paraları çıkar Sen kimsin de bana bulaşıyorsun dedin birazdan yağmur yağacaktı çocuk Bana sert bir tavırla sana para çıkar dedim bunu söylemesi ile birlikte cebinden bir bıçak çıkardı işte o zaman Cebimdeki tüm parayı çıkarıp verdim Sonra çocuk bana tam bir piç gülüş atıp arkasına bile bakmadan koşarak gitti ne yaşadığını bile bilmezken bir anda Arkamdan bir ses geldi Ne oluyor orada selam verdiğim komşu komşunun adı Ege bu arada kendimi de tanıtmayı unuttum benim adım asena hızlı Ege'ye döndüm bir şey olmuyor dedim sessizce korkak bir şekilde o kimdi ve senin yanında ne arıyor dedeye Ege benden hoşlanıyordu ama ben ondan hoşlanmıyordum her fırsatta beni korumaya çalışıyor her şeyde yanımda olmak ve ben her zaman haklı çıkarmaya çalışıyordu Tabii haklı çıkarmak ve bazı konular hoşuma gidiyordu Ama ben onu hiçbir şekilde sevmiyorum arkadaş olarak da görmüyorum kendisi hep benim dünyamda hep benim yanımda olmak istiyor ama ona asla yüz vermiyorum bazen üzüldüğü anlar olabiliyor bana hiçbir zaman seni seviyorum demedi Ben de hiçbir zaman ona öyle bir şey demedim ama gözlerinden de yüzünden de her halinden de anlayabiliyordum Ege bana dönüp o kimdi Sana Nereden bulaştı seni tanıyor mu tarzı bir sürü Soru sormaya çalıştı Ben bu soruları alışıktım kim bulaşsa yanıma gelip böyle sorular soruyordu her seferinde bir bahane uydurup duruyordum bazen Amcaoğlu bazen de teyze oğlu ya da başka biriyle kavga ederse benim her zaman saçma sapan şeyler söylüyordum dedim ki bu sefer dürüst olmalıyım dedim ve onu tanımadığımı söyledim Ege Tamam bundan sonra daha dikkatli olmalısın dedi içten içe Cidden bu kadar mıydı madem bu kadar soruyorsun Hiçbir şey yapmadan çekip daha dikkatli ol deyip gidecek misin diye düşündüm ve Ege tam olarak onu yaptım okula vardım hızlıca arkadaşlarıma olan olaylar anlattım Neyse ki bir şey olmaz dediler ve ben de sanki hiçbir şey olmamış gibi günüme devam ettim ders Her zamanki gibi matematik en nefret ettiğim ders matematik Hoca kendini Hep haklı çıkarmaya çalışan küçücük çocuklara laf sokarak Kendini havalı bulan değişik bir hocaydı hiçbir şekilde sevmiyorum Ayrıca biyoloji hocasıyla Bence aralarında bir şey var ama buraları araya katmayalım Bu arada bunu söylemeyi unuttum sanırım komşumla aynı sınıftayız Bu da kötü bir durum çünkü onun arkadaşları veya benim arkadaşlarım durmadan birbirimizi yakıştırıyor ve bu durumdan defalarca kez hoşlanmadığımızı söylesek de bizi dinlemiyorlar tabii onun için aynı şeyi söyleyemem bir anda zil çaldı teneffüs ziliydi hemen ön sırayı kapmak için countere doğru koştum ama çoktan en arkalarda kalmıştım bile kantine en uzak olan sınıf bizim sınıfta yetmemiş gibi 3 saat sıra bekleyecektim o kadar uzun bir sıra vardı ki resmen Ağzım açık kaldı ama bir yandan da buna alışıktım bir şekilde sıra bana geldi hızlıca gidip bir sandviç ve meyve suyu alıp geldim sınıfa geldi sınıf sanki dersin ahır gibi kötü bir yerde sınıfımdan nefret ederim sınıfta tek bir sevdiğim kişi bile yok diyebilirim yani çok gıcıklar Herkes kendi bir şey zannediyor Herkes birbirini Üstün görüyor Ben o sınıfı anlamıyorum açıkçası Keşke sınıfım değiştiğini hissediyorum ama bakmayın bunları söyleyene hasta bir ailem var babam çok yaşlandı yataktan kalkamıyor Annem de her zaman babama bakıyor onlar için okuyorum ve onlar için okumaya da devam edeceğim babamın yine hastalığı azmış babamı çok seviyorum ama babamın hastalığı ölümcül akciğer kanseri babam hayatı boyunca makinalar ve çeşitli ilaçlar kullanmak zorunda tenefüste telefonum çalmaya başladı açtım Annem arıyordu Annem bana babamın fenalaştığını hızlıca tekrardan yurt dışına gitmem gerektiğini söyledi Şok oldum Çünkü okuldaydım yurt dışına Sadece bir gün içinde gelmem babamın Neyi olduğunu sordum annem ağlamaktan konuşamıyordu koşarak müdürün yanına gittim .