Kapı yavaşça açıldı.
Başımı çevirdim.
Ayak sesleri…
Yıllardır unutmadığım o ayak sesleri.
Kalbim hızlanmaya başladı.
Kapının eşiğinde ince yapılı, başörtülü bir kadın durmuştu.
Birkaç saniye birbirimize baktık.
Sonra gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı.
— Hamza…
Annemdi.
Boğazım düğümlendi.
Aylar geçmiş gibi hissettim.
Ayağa kalkmak istedim.
Kalkamadım.
Annem koşarak yanıma geldi.
Bana sarılacağı sırada durdu.
Yüzümdeki sargıları gördü.
Sonra yorganın altına baktı.
Yüzündeki ifade değişti.
Önce anlamadı.
Bir adım geri çekildi.
Eli ağzına gitti.
Titremeye başladı.
— Oğlum…
Sesi neredeyse çıkmıyordu.
Yorganı yavaşça kaldırdı.
Boşluğu gördüğü an dizlerinin bağı çözüldü.
Yatağın kenarına tutunarak yere çöktü.
— Hamza… Hamza’m…
Artık konuşamıyordu.
Sadece ağlıyordu.
Ben ise ona bakıyordum.
Hayatım boyunca ilk kez annemin bu kadar çaresiz olduğunu görüyordum.
Sağ elini tuttum.
Tam o sırada fark ettim.
Parmağı…
Boştu.
Babam öldüğünden beri bir gün bile çıkarmadığı evlilik yüzüğü yoktu.
İçime bir şey saplandı.
— Anne…
Başını kaldırdı.
— Yüzüğün nerede?
Bir anda elini arkasına sakladı.
Gözlerini kaçırdı.
— Boş ver oğlum.
Annem yalan söyleyemezdi.
Hiç söyleyememişti.
Gözleri her şeyi anlatıyordu.
— Sattın değil mi?
Sessizlik.
Başını yavaşça eğdi.
Omuzları titriyordu.
— Param yoktu oğlum.
Sesi o kadar kısıktı ki duymakta zorlandım.
— Uçak biletine yetmedi. Otobüsle geldim. Yine de yetmedi.
Bir süre sustu.
Parmağına baktı.
— Babanın bana bıraktığı son emanetti.
Gözlerinden yaşlar süzüldü.
— Satmak istemedim. İnan ki istemedim. Ama sen burada tek başınaydın. Nasıl gelmezdim?
O an ağlamaya başladım.
Çünkü annem bana gelmek için sadece bir yüzük satmamıştı.
Babamdan kalan son hatırayı da ardında bırakmıştı.
Elini tuttum.
— Bana kızdın mı?
Başımı iki yana salladım.
— Hayır anne.
Sesim titriyordu.
— Ben babamı hiç hatırlayamadım. Ama sen… Yıllardır onu o yüzükte yaşatıyordun.
Annem hıçkırarak ağlamaya başladı.
Başını göğsüme yasladı.
Ben de saçlarını okşadım.
İlk kez roller değişmişti.
Bu kez ağlayan annemdi.
Onu teselli etmeye çalışan ise bendim.
