Kıvanç kalbi ile aynı ritimle hızlı adımlarla yürüyor Eşref'in Kurdu olduğunu söylemesinin sonuçlarını düşünüyordu.
Bu mecralarda kurt kimliğini asla açığa vurmazdı ama önemli biriysen o başka. Ne yazık ki Kıvanç bir kurt bile değildi hem nerede görülmüş basit bir kapkaççının Eşref'in kurduğu olduğu.
Hızlı bir şekilde soluk alıp vererek geçirdiği bu yolu sonunda evine vararak bitirdi.
Tam olarak bir ev bile sayılmazdı. Sadece yıkık dökük bir depoydu.
Ama kıvanç'ın işine görüyordu. Depoya girdi. Gündüz vakti olmasına rağmen içerisi karanlıktı. Işık kaynağı olarak sadece deponun, tahtalar ile kapatılmış pencerelerinden sızan güneş vardı.
Bugünkü hasılat pek yoktu ama Tayyar'ın adamından ümitliydi burada adam diye takılan hiçbir erkeğin elinde böyle bir çanta bulunmazdı. Çantayı bir ayağı olmayan tozlu masaya koydu hızlı bir şekilde fermuarı açtı elini çantaya daldırdı ama içinde paranın p'si bile yoktu sadece küçük bir kilit poşetin içinde bulunan flash bellek ve bir not vardı.
Hiç düşünmeden notu açtı ve okumaya başladı.
"Kurdun Kafesi..."
Flash belleği parmakları arasında gezdirdi. Ona bakarak düşünmeye başladı.
Dudağının sol tarafı hafifçe yukarı kaydı.
Merak ve hafif korku arasında gidip geldi.
Mırıldanır bir şekilde oturduğu yerden fısıldamaya başladı.
"Zaten kaybedicek bi' şu depo var."
İnce çizgilerle içeri sızan güneşe baktı belkide hayatı daha iyi olabilirdi.
Hemen ayağa fırladı. Bodrum kata indi. Bu günkü tahsilatı güvenli bir yere iyice sakladı ve yanına bir miktar para alarak internet cafenin yolunu tuttu.
Bu kadar dipte iken dahası ona korkutmayacaktı.
Ne Eşref nede onun kurtları .