Aklımda hâlâ dışarda Hayal'in söyledikleri yankılanıyordu. Sanki her dakika bana aynı cümleyi söylüyordu. Bedenim hâlâ aynı banktaydı fakat ruhum ve düşüncelerim Hayal'in söylediklerine takılı kalmıştı ki oradan ayrılamıyordu.
"Rüya abla?" İrkilerek Hayal'e baktım.
"Efendim?" Bir süre öylece baktı yüzüme ve
"Neden soruma cevap vermiyorsun?" Düşündüm çok düşündüm ama Hayal'in aklına yatabilcek cümleler onlara uyan kelimeler bulamadım.
"Hayal... Bu aniden verilecek bir karar değil. Bunun için biraz düşünmemiz geriyor. Eğer kararımız olumlu olmazsa ben her vaktim olduğunda senin yanına gelirim merak etme."
"Peki ama... Ya gelmezsen?" Onun bana güvenmesini sağlamalıydım ama bunu nasıl yapacağımı bilmiyordum.
"Geleceğime söz veriyorum bana inanabilirsin." Yalan söylemiyordum. Hayal'i ve yurttaki diğer çocukları görmeye gidebilirdim.
"Tamam o zaman sözünü tutmazsan gece uyurken seni yılanlar yesin. Yine söz mü?"
Söylediği şeylere gülerken "söz. Yine söz." Dedim.
Okulun kapısından başını buraya uzatmış görevli olan çocuğu gördüm. Bizi arıyordu sanki.
"Hayal sanırım bizi arıyorlar içeri girelim mi?"
"Olur" beraber ayağa kalktık ve kapıya doğru ilerledik. Ona doğru yaklaştığımızı gören çocuk rahatlamış gibi nefesini vererek içeri girdi. Ona karşı bişeyler hissetmeye başlamıştım.
Kuşkulanmak gibi...