Herkes annesi ile olmak ister ama ben annemden kaçıyorum, yüzünü görmeye veya sesini duymaya katlanamıyorum ve hemen sinir krizi geçiriyorum… Ben ne yaptım da bunu hak ettim ki?…
Berk’ten…
Melis karşımda dalmış bir şekilde oturuyordu. Başını eğmişti, onunla göz göze gelmeye çalıştım.
-“Melis?”
Sesimi duyduğunda hemen başını kaldırdı.
-“İyi misin Melis?”
+“Şu an hiçbir şey düşünemiyorum… beynim durmuş gibi hissediyorum…”
Murat amca, Melis’in başını okşadı.
-“Sakin ol kızım… Bu gün dışarıda takılalım biraz, ne yapmak istersin?”
+“Sadece eve gidip uyumak istiyorum.”
Melis uyursa yeniden aynı kabusu göreceğini biliyorum. O yüzden de onu dışarı çıkartmak en iyisi olacaktı.
-“Hadi ama Melis… lütfen, biraz kafa dağıt.”
Melis bir süre daha itiraz ettikten sonra pes etti ve dışarı çıkmayı kabul etti.
Melis bir süre sonra bana döndü ve “Sen de bizimle gelsene,” dedi.
Bunu duyan Murat amca da gelmem için ısrar etti ve ben de kabul ettim.
Bir süre nereye gideceğimiz hakkında düşündük ve sonrasında bovlinge gitmeye karar verdik.
Bovling salonuna girdik ve ödemeyi yaptıktan sonra oyun alanına gittik.
İlk sırada ben vardım. Bovling topunu elime aldım ve her zamanki gibi iyi bir atış yaptım, hepsini devirdim. Melis bana şok olmuş gözlerle bakıyordu.
-“Bovlingte iyi olduğunu bilmiyordum.” Benim hakkımda bilmediğin daha çok şey var Melis…
+“Yani fena değilimdir.”
Sıra Murat amcadaydı. O da benim gibi iyi bir atış yaptı.
-“Baba, senin de iyi olduğunu bilmiyordum.”
+“Baban çok yetenekli birisi unutma bunu kızım.”
Sıra Melis’e geldi. Atışını yaptı ama iyi değildi, sadece üç lobut devirmişti.
Melis sonradan açılmıştı ve son atışlarımıza geldiğimizde sıralamada birinciydim, Melis ise ikinciydi. Aramızda sadece iki puan vardı.
Çoktan ikinciliği kabul etmiş görünüyordu ama yinede birinci olmak istediğini biliyorum.
Son atışımı yapacaktım ama bu gün Melis’in herkesten çok mutlu olması gerektiğini düşündüm ve atışımı sanki elimden kaymış gibi yaparak bilerek kaçırdım. Hiç lobut devirememiştim.
Melis bunu görünce birden çok sevindi. Çünkü sıralamada birinciliği aldı ve babası kaç atarsa atsın onu geçemezdi.
Melis karşıma geldi ve gülerek konuşmaya başladı.
-“Nasıl kaçırdın onu?”
+“Top elimden kaydı.”
Melis birinci olduğu için çok mutlu olmuş ve gülmeye başlamıştı.
Bir insan nasıl bu kadar güzel ve şirin olabilir?…
Bovling salonundan çıktık ve yürümeye başladık. Melis bir süre sonra Murat amca ile benim önümden yürümeye başlamıştı.
Murat amca sadece benim duyabileceğim şekilde bana bakarak konuştu.
-“O topu elinden kaçırmadığını biliyorum…”
Bir süre sessiz kaldım ama sonrasında cevap verdim.
+“Çok mu belli oluyordu?…”
-“Merak etme, Melis’in anladığını sanmıyorum.”
Bir süre boyunca sessiz bir şekilde yürümeye devam ettik. Fakat sonrasında Murat amca bana bir soru sordu.
-“Berk sana bir şey soracağım ve bana dürüst olmanı istiyorum.”
+“Tamam, sor.”
-“Melis’e karşı bir şeyler mi hissediyorsun?”
O an beynimden vurulmuşa döndüm. Ne diyeceğimi bilemedim ama sonrasında doğruyu söylemeye karar verdim.
-“Evet… Bir süredir hoşlanıyorum… Murat amca, peki sen bunu nereden anladın?”
+“Bakışların… bakışların seni ele veriyor. Üstelik senin o topu bilerek elinden kaçırmayacak kadar hırslı olduğunu biliyorum.”
Bir süre sessiz kaldık. Sonrasında Murat amcanın elini omzumda hissettim.
-“Merak etme, buna karşı değilim. Hatta Melis de eğer sana aşık olursa çıkmanızı çok isterim.”
Bu adam bir de beni okulda görseydi acaba yine böyle düşünür müydü? Sonuçta okulda dövdüğüm, sinir olduğum kişi sayısını hatırlamıyorum. Neyse öğrenmemesi benim için en iyisiydi. Fakat sanırım artık okulda kendimi değiştirmem gerekecek.
Ah Melis, ah… Bir kız için değişeceğimi hiç düşünmezdim. Ne yaptın bana böyle?…
Melis önden gittiğini fark ederek yanımıza geldi ve yanımızda yürümeye başladı. Birinci olduğu için arada sırada hala kıkırdıyordu. Gülümseyip Melis’e döndüm.
-“Hırslı olduğunu biliyordum ama birinci olduğun için hala kıkırdayacak kadar olduğunu bilmiyordum.”
+“Birinci olduğum için değil, nasıl birinci olduğum aklıma gelince gülesim geliyor.”
-“Nasıl birinci olmuşsun?”
+“Senin bir seferlik hatan sayesinde.”
Hala kıkırdıyordu…
O kıkırdama sesi her şeye bedeldi…
