Okulun alt katlarına inildikçe hava değişiyordu.
Üst katlar sessizdi…
Ama bodrum sessiz değil, bastırılmıştı.
Sanki orada bir şey sürekli bağırıyor ama kimse duymuyordu.
🔦 JİSOO’NUN TAKİBİ
Rosé bir anda kaybolmuştu.
Jisoo onun peşinden koştu.
Koridorun sonunda eski bir asansör buldu.
Ama asansörün tuşlarında sadece tek bir kat işaretliydi:
“-3”
Jisoo yutkundu.
“Bodrumdan daha aşağısı mı var?”
Asansöre bindi.
Kapılar kapanırken piyano sesi yeniden duyuldu.
🕯️ -3. KAT
Kapılar açıldığında ışık yoktu.
Sadece duvarlarda eski kablolar ve notalar vardı.
Her yere kazınmış tek bir kelime:
“DENEME”
Jisoo el fenerini kaldırdı.
Ve yerde bir şey gördü…
Kasetler.
Binlerce kaset.
Hepsi aynı etikete sahipti:
“Ses Aşaması”
📼 İLK GERÇEK KAYIT
Jisoo bir kaseti aldı.
Çalıştırdı.
İçinden bir kadın sesi geldi:
“Denek 1 stabil değil… sesi parçalanıyor.”
Ardından bir piyano sesi.
Ama bu müzik değildi.
Çığlık gibi ritimlenmiş notalardı.
Jisoo geri çekildi.
“Bu ne…?”
🎹 ROSÉ’NİN İZİ
Duvarın kenarında bir kapı vardı.
Üzerinde yazı:
“PROTOTİP ODA – AÇMAK YASAK”
Ama kapı zaten aralıktı.
İçeriden Rosé’nin sesi geldi:
“Buraya gelme…”
Jisoo dondu.
“Rosé?”
🩸 PROTOTİP ODA
Jisoo kapıyı itti.
İçeride büyük bir piyano vardı.
Ama kırılmıştı.
Tuşların arasında cam parçaları vardı.
Ve duvarda dev bir ekran.
Ekranda Rosé’nin yüzü vardı…
Ama yüz hareket etmiyordu.
Altında yazı:
“Deney 7 – Başarılı Ses Modeli”
🧠 GERÇEK DARBE
Rosé karanlıktan çıktı.
Bu Rosé… daha soğuktu.
Sanki aynı kişi ama “tamamlanmamış” hali gibiydi.
Jisoo geri çekildi:
“İkiniz mi varsınız?!”
Rosé yavaşça konuştu:
“Ben ilk denemeyim.”
Jisoo şok:
“İlk…?”
Rosé başını eğdi:
“Sonra beni parçaladılar.
Ve yeniden yazdılar.”
🎼 OKULUN GERÇEK AMACI
Rosé duvara dokundu.
Duvar titredi.
“Bu okul müzik öğretmiyor Jisoo.”
“Ne öğretiyor o zaman?”
Rosé gözlerini kaldırdı:
“İnsanlardan ses çıkarıyor.”
🩸 SON SAHNE
Birden bodrumun ışıkları yandı.
Ve hoparlörlerden bir ses yayıldı:
“Deney yeniden başlatılıyor.”
Rosé’nin gözleri büyüdü.
“Hayır… beni tekrar başlatıyorlar…”
Jisoo:
“Kim?!”
Rosé bağırdı:
“Okul değil… içerideki sistem!”
🎹 FİNAL
Duvarlardan piyano sesi yükseldi.
Ama bu kez tüm notalar aynıydı.
Tek bir melodi:
SİLME MELODİSİ
Rosé yere diz çöktü.
Jisoo onu tuttu.
Ama Rosé fısıldadı:
“Eğer beni silerlerse… sen de beni unutacaksın.”
Işıklar söndü.
🔚 BÖLÜM SONU
Ekran kararır.
Tek cümle:
“Unutulan insanlar yok olmaz… sadece yeniden yazılır.”