Yaratık Gece'nin elini bırakır ve düşünce yere doğru fırlayan defter ve kalemi alır. Gece'ye bakar ve sonrasında oturur. Yaratık tam defter ve kalemle uğraşmaya başlayacakken Gece'nin oturmadığını ve korkuyla ona baktığını görür. Deftere şirin bir gülen yüz çizer ve o sayfayı koparıp yüzüne sabitler. Gece'nin içi, elinde olmadan rahatlar ama endişesi hala onunladır. Yaratığın karşısına oturur ve yaratığı izlemeye başlar. Bunu fark eden yaratık kalemi zar zor tutarak bir şeyler karalamaya başlar. Bu sefer karaladıkları daha düzgün ve açık, net bir dille yazılmıştır. "Ben, zararsız, olmak, sen hırsız?" İlk yazdığı cümle Gece'yi sorgulamaya iter.
_Bana hırsız olup olmadığımı soruyor. Neden hırsız olayım ki? Neyi çalmış olabilirim ya da?_
Yaratık uzun süre yazmaya devam eder. Defterin bir kaç sayfası dolar, Gece ise endişeyle, her an ölebilirim korkusuyla oturur ve titreyerek bekler. Yaratık bir süre sonra yazmayı bitirir ve defteri Gece'ye uzatır, Gece bu sefer korku ve endişenin yanında şaşkınlığını da gizleyemez. Tüm olayların hepsini turist konuşması gibi yazan yaratık, herşeyi biliyormuş.. Hemde herşeyi....
