Bölüm 2

Sisli Tepe’ye tırmanan yol dar ve çamurluydu. Deniz arabasını biraz ileride bıraktı, yağmurun altında yürümeye başladı. Tepede, gökyüzüne karşı kara bir yara gibi yükselen malikâne tüm ihtişamıyla görünüyordu. Çatısı çökmüş, camları tahta levhalarla kapatılmıştı. Ama zincirlerle mühürlenmiş kapı kırılmıştı. Kalbi hızla atıyordu. Bu, Elif’in buraya girdiğinin kanıtlıydılar Kapıya yaklaşırken derin bir uğultu duydu. Rüzgârın sesi değil, daha çok hırıltıya benzeyen bir uğultu. Elini kapının paslı kulbuna koydu, kapı kendi kendine aralandı. Deniz fenerini yakıp içeri girdi. İçerisi buz gibiydi. Zemin tahtaları çürümüş, duvarlardan rutubet akıyordu. Fakat en kötüsü sessizlikti. Derin, mezar gibi bir sessizlik.