Size şunu sormak istiyorum aile nedir, nasıl aile olunur, en önemlisi nasıl iyi anne ve baba olunur. Ben bunların hiç birini bilmiyordum çünkü daha önce hiç ailem olmadı. Söyler misiniz, herkes nasıl çocuk yapılabileceğini biliyor ama nasıl iyi ebeveynler olacaklarını bilmiyorlar. Benim tek ailem yetimhanedeki oda arkadaşım ve kankam Sıla' ydı.
Sabah yine Sıla' nın " Buse kalk!" diye beni dürtmesiyle uyandım. Yeni uyanmış gözlerimi uyku sersemi bir şekilde araladım. Dirseklerimden destek alarak hafifçe yatakta doğruldum. Kısa kumral dağınık saçlarım ve yorgun ela gözlerimle Sıla ' ya dik dik baktım. Sıla ise yatağımın başına dikilmiş kısa boyu, uzun kahverengi saçları ile kehribar gözleriyle artık kalk diye bakıyordu.
Kolumdan tutup kalkmamış istercesine çekiştiriyordu. Kolumu onda kurtarıp "Ya bi kızım dur. Daha yeni kalktım." dememle gözlerim başucumda saate baktı. Saat 10 du. Şimdi karın ağrısı belli oldu. Yeniden kolumdan çekiştirerek "Hadi böyle giderse bize yemek kalmayacak." diye mızmızlandı. Yataktan kalkıp dolaptan üstüme bol bir tişört, altımda kot pantolon giydim. Banyoya gidip elimi yüzümü yıkadım, elimle saçlarımı taradım. Sıla' nın yanına gittiğimde o zaten çoktan üstünü giyinmişti. Sıla ile kapıya geldiğimizde "Eğer bize yemek kalmadıysa sana söverim çünkü kurt gibi açım." diyerek önden gitmeye başladı. Evet arkadaşım çok aç bir insandı ama fiziği incecikti, ben ise çöp şiş gibiyim. Yemekhaneye girdiğimizde çok sıra yoktu. Beş kişi falan vardı. Hemen yemeğimizi alıp bir yere oturduk ve yemeye başladık. Tam yemeğimizi bitirmiştik ki yanımıza Nazlı Hanım geldi. "Kızlar şu an önemli bir işim var. Lütfen odama gelir misiniz." Sıla ile tabii geliriz dedik ve hemen arkasına takıldık "Nazlı Hanım önemli iş nedir acaba?" diye sordum. "Kızlar bugün zengin bir karı ,koca geldi ve sizi evlat edinmek istedi." dediği anda adımlarımı durdurdum.