2 hafta sonra
Antrenmanlara başlayalı 2 hafta olmuştu. Bu 2 haftada tim ile birlikte çoğu zaman ben de çalışmış nadiren de olsa arada bir kalkıp aslanlarımızı kontrol ediyordum. Antrenmandan kaytaran olduğunu gördüğümde ise diğerlerinden biraz daha fazla kalıp biraz daha fazla çalışma yapıyorlardı. gün sonlarında bitap hale gelmiş askerlerimize ödül olarak bazen ben bazen de babam yiyecek, tatlı, atıştırmalıklar vs gönderiyorduk Alper Yağız aracılığıyla.
Çok monoton geçen 2 haftada kızlarla iş çıkışları benim evde buluşup yemeği de Fulya'ya kitlemeyi başarıyorduk ancak gün sonu bulaşıklar hep Pelin ile bana kalıyordu bizde taş-kağıt-makas oynayıp kimin yıkaması gerektiğine karar veriyorduk. Geçen zaman diliminde yoğun olduğumdan kaynaklı bal gözlü komutanı hiç görmemiştim.Kızlar birkaç kez gördüklerini söylediklerinde içime biraz da olsa su serpiliyordu, sonuçta asker adamdı ne olacağı belli olmuyordu.
Odamda oturmuş tim için gerekli bir kaç dosyayı imzalıyordum bu sırada askerlerim ise idman yapıyordu içtima alanında.
Tam son dosyaya geldiğimde ise kapı çalmıştı, gel komutu verdiğimde içeriye Alper Yağız girdi.
Esas duruştayken rahat asker dedim. Rahata geçip neden dolayı geldiğini açıklamaya başladı.
-Yüzbaşım, üst kurulun aldığı karara göre göreve de az kaldığı için tim sizin yüzünüzü görebilirmiş bugün hazırlanıp 2. İçtima zamanı yanlarına gitmeniz gerekliymiş.
Duyduklarım karşisinda kısa çaplı şok geçirdim, bildiğin kadarıyla tam görev zamanı yüzümü göreceklerdi bu kadar erkene almaları biraz garip gelmişti.
Alper Yağıza tamam asker çıkabilirsin dedim ve çıktı.2. İçtima zamanı öğle yemeğinden sonra akşama kadar olan vakitte yapılacak çalışma idi. Ve şuan öğle yemeğindeydi askerler.
Hemen son dosyayı da imzalayıp kaşeledim ve alt çekmecelerden birine koydum.
Tim de yüzümü görecekse karargahtan kimseye yüzümü saklamanın bir manası yoktu. O yüzden apar topar silahımı alıp belimdeki yerine geçirdim ve yemekhaneye gitmek üzere yol aldım
Yemekhaneye gelene kadar bir kaç askerle karşılaşmıştım,çoğunu tanımıyorum ancak sima olarak biliyordum.
En nihayetinde yemekhaneye geldiğimde derince bir nefes alıp içeriye adeta daldım.
Aniden girdiğim için herkes bana baktı kısa sürelik, tekrardan önlerine döndüklerinde timin yanında olan Alper Yağız beni görür görmez yanıma fırladı.
Ağzında daha yemek olduğu için zor konuşmaya çalışan Alper Yağıza
-bitir öyle konuş
Dedim. Yemeğini bitirdiği zaman sesini
ayarlamayıp aniden
-YÜZBAŞIM HOŞGELDİNİZ
dedi, ona bayık bayık baktığımda görebildiğim tek şey askerlerin yüzünde bulunan bariz şaşkınlıktı.
Bulunduğumuz karargahta yüzbaşı ve ondan daha yüksek rütbeli askerler ayrı yemekhanede, üsteğmen ve ondan daha alt rütbeli askerler bu yemekhanede yemek yerlerdi. Ben de yüzbaşı olarak bu yemekhaneye geldiğim için şaşırmaları normaldi.
Gözüm timde takılınca en rütbelileri olan üsteğmen Serdar DİKKAT diye bağırdı, o bağırdığı an tüm askerler ayağa kalkıp
EMREDİN KOMUTANIM dediler
Ben buraya ne güzel sessiz sakin gelicektim yemeğimi yiyip gidicektim ne diye başıma iş açtın Alper ya pff.
Rahat asker dedim ve askerlerin senkronize olmuş bir şekilde rahat pozisyona geçmelerini izledim. Daha sonra yavaş yavaş timin olduğu masaya yaklaştım ben yaklaştıkça yüzlerindeki ifade daha da anlamsızlaşıyordu.
Sonunda masaya vardığımda boş olan sandalyeyi çekip
-yemeğimi getirirsen sevinirim Alper :)
Dedim Alper Yağız duyar duymaz koşarak yemek getirmeye gitti. Bu sırada hala askerler ayakta rahat pozisyonunda dikiliyolardı. Oturmalarını belli eden bakışlar attığımda hala ayakta idiler.
Alper Yağız yemeğimi getirip önüme koydu ve Afiyet olsun komutanım
Dedi. Ben de o sırada AFİYET OLSUN ASKER
dedim ve herkesin tekrar masaya oturup yemek yemelerine baktım herkes oturmuş ben de yemeğime başlamışken hala tim ayaktaydı ve bana garip garip bakıyorlardı.
İştahım anlık kaçtığında
-davetiye veya özel sandalye çekme bizde yok
bakmayın oturun ve yemek yiyin.
Hala ayaktaydılar. Bu sefer sinirlenip
-OTUR ASKER BU BİR EMİRDİR
dedim ve kuzu kuzu oturmalarını izledim.
En son yemeğim bittiğinde akıllarında binlerce soru olduğunu biliyordum ve bu yüzden de
-doyduğunuzda arka bahçedeki çardağa gelin.
Diyip arka bahçeye doğru yol aldım
Yakklaşık 10 dakika sonra konuşa konuşa gelen timi görmemle yüzümde belli belirsiz bir tebessüm oluştu bana baktıklarında ise direkt kaşlarımı çatıp gelmelerini bekledim
Geldiklerinde yaklaşık 5dakika kadar kimseden çıt çıkmayınca dayanamayıp
-Ee nabersiniz
Dedim, çok aptalca bir giriş olsa da idare ederdi. Hemen atlayan Baran
-biz eyiyek gomutanım sizi sormalı
-ben de iyiyim Baran ben de iyiyim, ee ne suskun suskun duruyosunuz konuşun
-ne konuşalım komutanım şaşırdık yani
Diyen en küçükleri Ahmetti
-e soru sorun olm hadi susmak için çağırmadım ayrıca neye şaşırdınız?
-o kadar eğitim yaptık komutanım biz 2 şile suyu teklerken siz bir damla su içmiyodunuz, o kadar koşuyoduk bi gram dinlenmeyip yavaşlamıyodunuz haliyle ve daha önce hiç kadın komutan görmediğimiz için şaşırdık
Diyen Emre'ye hak vererek kafamı salladım.
-siz de haklısınız yani normal şaşırmanız, o zaman tanıyalım birbirimizi sorun bakalım
-kaç yaşındasınız komutanım
-27 yaşındayım Altay
-adınız ne komutanım
-Asena Işınay
-soyadınız peki komutanım
-Ateşal Emre
-SİZ ALBAY FATİH ALP ATEŞALİN KIZI MISINIZ?
-Evet Baran evet de kulak kalmadı yalnız ben de şuan
-pardon komutanım şaşırdım da birazcık
-ee başka sorular varsa alalım hemen
-evli mısınız komutanım
-Hayır Galip bekarım
-sevgiliniz var mı komutanım
-yok Altay yok
Dediğim gibi gülen Emre çapkın çapkın bakmaya başladı.
-amma ve lakin sanırsam sevdiğim var emre bakma öyle yani
-pff kaçırdık güzelim komutanı görünyon mu yaw
Hep birlikte gülüştüler az sonra yanımıza adımlayan babamla yani Albay Fatih Alp Ateşal ile gülüşleri kesildi ve benimle birlikte herkes ayağa kalktı ben dikkat diye bağırdım ve tim hazır ol pozisyonuna geçti.
...
>
Whatsapp:Sırlı Ateş
Youtube;Sırlı Ateş
İnstagram;sirli_ates