Polislerin gelmesi şafağı bulmuştu.Güneş daha yeni doğarken merdivenlere oturmuş gökyüzüne bakıyordum.Bir kaç saat önce eski sevgilimin kasasında insan kemikleri bulmamışım gibi…
Sabah havası serindi ama rahatsız etmiyordu.Polis ekipleri gelmiş içerdeki her şeyi inceliyorlardı.Onların deyişiyle olay yerini.İçerdeki tüm kasaların içine bakmış,duvarları kırmışlardı belki başka kemikler de bulunur diye.
Kemiklerin bir insana ait olduğuna emindim ama yine onaylamak için adli tıp gelmişti.Gerçekler daha yeni kafama giriyordu.Eski sevgilim bir katildi.Bir insanın canını almıştı.Kimi öldürmüştü?Neden yapmıştı?Cesedi uzun süre bir kasada saklamıştı.Ve ben bunların hiçbirini bilmiyordum.Ne kadar uzun süre bana yalan söylemişti?Daha bilmediğim neler vardı?Bunca zaman bir katil ile birlikteydim.
Bir katile aşıktım…
Beni güldüren,mutsuzken mutlu eden,beni seven,bana değer veren,benim için herkesi karşısına alan insan başka birinin gülüşlerini,mutluluğunu,sevgisini,geleceğini,hayatını elinden almıştı.
Onu nasıl öldürmüştü,öldürürken canı acımış mıydı?Acı çığlıklarını görmezden gelip onu öldürmeye devam mı etmişti?
Polisler hala içerde inceleme yapıyorlardı.Kimseye görünmeden binanın arka tarafındaki ormanlık alana doğru ilerledim.Yalnız kalmaya ihtiyacım vardı.Bunca zamandır sevdiğim adamın bir katil olduğunu sindirmeliydim.
Oysa o benim gözümde dünyadaki en iyi insandı.
Ve şimdiyse işlediği cinayet o dünyayı mahvetmişti.
Ağaçların arasında ilerlemeye devam edip bir sigara yaktım.Sigara içerken bile aklıma o geliyordu çünkü ben onunla tanıştıktan sonra sigara içmeye başlamıştım.
Benim sigara içmemi istemiyordu hatta nefret ediyordu.Bana zarar verecek her şeyden nefret ediyordu.Ben içtiğimde kızıyor elimden alıp atıyordu.Yanındayken dumanı bana gelmesin diye benim yanımda sigara içmiyordu.
Şimdiyse onun elimden aldığı sigarayı ben kendi ellerimle dudaklarımın arasına koyuyordum.
Tanıdık kollar beni belimden tutup çektiğinde yere düştüm.Tanıdığım eller ağzımı kapatıyordu.
Yerde değil onun kucağındaydım.
Elimdeki sigarayı alıp kendi dudaklarının arasına koydu.
İnsanlar normalde sevgilileriyle ayrıldıktan sonra onların kucağına çekilmezdi.
Ama biz ne zaman normal olmuştuk ki?
“Sana sigara içmemen konusunda ne söyledim?”dedi ve dumanını üfledi.
4 gündür görmediğim eski sevgilim şu an karşımda duruyordu.
İşlediği cinayetin kemiklerinin bulunduğu yerde.
“Beni özledin mi sevgilim?”dedi.Sesindeki bana sevgilim derkenki tınısı değişmemişti.
Binadan uzaktık ama yine de sesimi alçaltarak konuştum.
“Tom ne işin var burda?Ya biri seni görürse?Ya yakalanırsan?”dedim.Şu anda yapmam gereken en doğru şey çığlık atıp onun burda olduğunu söylemekti ama biliyordum ki o buna izin vermezdi.Daha ben ağzımı açmadan beni sustururdu.
Belki beni de öldürürdü?
Onun bunu yapabilecek potansiyeli vardı.
“Beni ne kadar özlediğini bildiğim için geldim”dedi.Belimdeki kollarını daha sıkı sarıp beni göğsüne çekti.Şu anda olay yerinde olmasaydık normal bir parkta piknik yapıyor olsaydık muhtemelen bunlar başımıza gelmezdi.
Kimi kandırıyordum ki?Tom her zaman böyleydi.
Zor da olsa kendimi onun kollarından kurtarıp ayağa kalkıp üzerimi silkeledim.
Ona bağırmak istiyordum neden bizi bu duruma soktun?Bize bunu nasıl yaparsın?diye kızmak istiyordum.Bana neden yalan söyledin?Neden sakladın her şeyi?Neden bir insanın canına kıydın?
Neden benim hayatımı mahvettin?
Tom hiçbir şey demeden sessizce uzaklaştı.Ağaçların içinde kayboldu.Ayaklarımın dibindeki hala yanan sigarayı üstüne basıp söndürdüm.
Az önce katil olan eski sevgilimin kucağında değilmişim gibi binaya geri döndüm.Hala incelemeleri devam ediyordu.Kimseye söylemicektim.Kimseye söyleyemezdim.
Siyah bir takımın içinde uzun boylu bir adam yanıma gelip elini uzattı.
“Merhaba Bayan Wald ben Dedektif Hearst.Müsaitseniz karakolda olay ile ilgili ifadenizi almak istiyorum”dedi.Güneş ışığı kumral saçlarını aydınlatıyordu.Bal rengi gözlerine bakarak konuştum.
“Bana Amelia diyebilirsiniz Dedektif.Tabiki de ifade vermek isterim”dedim.
“Önden buyrun “diyip yolu gösterdi.Ona ait olduğunu düşündüğüm arabaya bindim.
_______________________________________
“İsminiz Amelia Wald.Wizaley Üniversitesinde Kimya bölümünde 3.sınıfta okuyorsunuz ve üniversitenin yurdunda kalıyorsunuz doğru mu?”
Daha önce hiçbir karakola gelmemişken şu an sorgu odasındaydım.Filmlerde gördüğüm kadar karanlık ve kasvetli değildi.Tabi bunun nedeni karşımdaki dedektifin yumuşak bakışları ve tavırları da olabilir ama .
Tom’a ihanet ediyormuş gibi hissediyordum.Onu arkasından vurmuşum gibi…
Ama ilk önce o bana ihanet etmemiş miydi?İlk o beni arkamdan vurmamış mıydı?
“Evet ,doğru”diyerek dedektifi onayladım.Odayı aydınlatan tek şey tavandaki ışıktı.Muhtemelen duvarların ardındaki camdan bizi izleyen ve sorguyu kayıt altına alan polisler vardı ki ben göremiyordum.
“Tom Rides ile tanıştığın tarihi ve nasıl tanıştığınızdan bahseder misin?”
“25 Kasımda labaratuvar dersinde rastgele eşleşip partner olmuştuk.O ana kadar aynı bölümde olduğumuzu fark etmemiştim.Labaratuvar dersinde birlikte iyi iş çıkarmıştık ve o da bunu fark etti.Tom başarılı ve çalışkan bir öğrenci.O dersten sonra bir kaç kez daha eşleştik ve böylece daha da yakınlaşmış olduk.Sonra da sevgili olduk”dedim.Zihnimde o gün ilk konuştuğumuz şeyler tekrar etmeye başladı.
“27 numara sen misin”
“Evet”
“Şurdaki kırmızı tüpü uzatır mısın?”
“Onun adı kırmızı tüp değil.Fenolftalein.”
“Üzerinde yazmıyor nasıl biliyorsun?”
“Bilmem için üzerinde yazmasına gerek yok”
“Tom hiç sana cinayet işlemekle ile ilgili bir şeylerden bahsetti mi?”
“Hayır.”
“Onun bir cinayet işlediğini düşünüyor musun”
“Evet.”
“Yani onun katil olduğuna inanıyorsun”
“Evet”
“Onunla ne zaman ayrıldınız”
“4 gün önce”
“Özel değilse sebebini söyler misin?”
“Beni çok kısıtlıyordu.Ben de rahatsız oldum ve ayrılmak istedim”
“Neden kısıtlıyordu”
“Konuştuğum erkek arkadaşlarımdan,onlarla aynı ortamda olmamdan,sohbet etmemden,onların bana bakmasından,onlarla arkadaş olmamdan”
“Senin onu bırakıp onlardan biriyle birlikte olacağını düşündüğü için mi?”
“Hayır.O bana güveniyordu.Sadece ona özel olmamı istiyordu.Beni tamamen kendine saklamak istiyordu.Tom sevdiği şeyleri paylaşmaz.”
“Seni kıskanıyor muydu?”
“Evet.Beni birçok şeyden kıskanıyordu.Normal bir kıskanma değildi bu takıntılı ve hastalıklı bir şeydi.”
“Yanında ben olucam”
“İstediğini giyebilirsin tatlım.Eğer bakan olursa bedelini ödetirim”
“Belki de konuştuğun her erkek için senden bir öpücük almalıyım”
“Tom sana takıntılı mıydı?”
“Evet.Daha sevgili olmamışken bile”
“Seni gizlice izleyip takip ediyor muydu?”
“Gizlice izlediğinden emin değilim ama bir gece regl olmuştum ve hiç pedim kalmamıştı.Markete gidiyordum ve Tom arkamda beni takip ediyordu.Ona ne yaptığını sorduğumda uyuyamadığını söyledi.Ama beni marketten geri yurt odama dönünceye kadar takip etmişti.O zamanlar yeni tanışmıştık ve onu yeterince tanımıyordum bu yüzden uyuyamadığını söylediğinde ona inanmıştım”
“Tom’un psikolojik bir rahatsızlığı var mıydı?”
“Teşhis konulmuş bir hastalığı yok ama bana sorarsanız o kesinlikle takıntılı bir psikopattı.”
“Sana takıntılı olduğu için mi böyle diyorsun?”
“Hem ondan hem de Tom’un düşünceleri ,davranışları normal değildi.Onun zihninde neler döndüğünü anlamak mümkün değildi.”
“Tom nasıl biriydi”
“Onunla ilgili fark ettiğim ilk şey oldukça hırslı olmasıydı.Kaybetmekten nefret ederdi.Ne olursa olsun her zaman kazanmak isterdi.Başarılıydı başarısızlığa tahammülü yoktu.Takıntılıydı.Her zaman istediğini alırdı.”
“Tom’un hiç arkadaşı var mıydı?”
“Neredeyse hiç yoktu.Benimle tanıştıktan ve sevgili olduktan sonra onu kendi arkadaşlarımla tanıştırdım.Onlarla iyi anlaştı ve kolay uyum sağladı.Ama hiç kimseyle bir yakınlık ve samimiyet kurmadı.”
“Tom’un cinayet işlemek için bir motivasyonu var mıydı?”
“Sanmıyorum.Tom’un hiç kimseyle bir sorunu yoktu.Kimseyle kavga etmezdi.Herkese karşı soğuktu.Hiç biriyle ilgili şikayet ettiğini bile duymadım.”
“Şimdilik bu kadar yeterli.İşbirliği yaptığın için teşekkür ederiz.Bir gelişme olursa haber vereceğim”
