Keyifli okumalar dikerim.
Yorumlarınızı bekliyorum
*****************
Kaşlarımı çatarak cevap verdim.
Sıla: Sen nasıl bu kadar şey biliyorsun?
Sıla: Aynı sınıfta mıyız seninle?
Cevap gelmeyince telefonu cebime atıp Melih’in hazırladığı brownie tabağını aldım.
“Aferin hizmetçi. Beğendim.”
Enseme hafifçe vurdu ellerim dolunca. Karşılık veremeyeceğimi bildiği her anı kullanmazsa ölecekti çünkü.
“Temas yok!”
Annemin uyarısı ile ikimiz de uzaklaştık birbirimizden.
“Al, bu börekleri de götür onlara. Siz yerleşince annem size gelecekmiş tanışmaya, şu an rahatsız etmek istemiyor dersin.”
“Tamam,” dedim gülerek.
Ailelerin kaynaşması işime gelirdi.
Annem kapıyı açınca terliklerimi ayağıma geçirdim. Şıp şıp terliklerimle yukarı çıkıp dirseğimle zile bastım.
Ne diyeceğiz? Konuşma hazırlamadım!
Ben Sıla mı desem daha uygun olur. Yoksa alt komşunuzum mu demeliyim?
Ben konuşmayı kafamda kurmaya çalışırken kapı birden açıldı.
Minyon tatlı bir kadın açmıştı kapıyı. Galiba çocuğun annesiydi.
“Merhaba, Sıla ben. Alt katta oturuyoruz. Annem size bunları göndermemi söyledi. Bir de siz yerleşince gelecekmiş, şu an rahatsız etmek istemedi.”
Gülümseyerek elimdeki tabakları aldı.
“Çok teşekkürler Sılacağım.”
Sılacığım? Sanırım beni gelini yapacak bu kadın. Başka açıklaması olamaz.
“Gonca ben de. Annene söyle, mutlaka bekliyorum bir akşam. Sen de gel, olur mu? Bir de erkek kardeşin var galiba. O da mutlaka gelsin. Benim de bir oğlum var. İçine kapanıktır biraz.”
Tam o sırada olabilecek en saçma şey yaşandı.
Bizim sırık oğlan kulağında kulaklık beni görmeden şarkı söyleyerek kapının arkasından çıktı ve annesinin yanağından öptü.
“Yüzünde benleri tane tane, türkü gibi bir kadın ve şahane daha ne? Kadar güzel olunabilir, ah be abi. Burnu fındık ağzı kahve. Kü-“
Beni görünce anında kulaklığını boynuna indirip sustu tabii.
Ben kahkaha atmak üzereyken annesi “Normalde böyle değildir bizimki de. Bugün keyfi yerinde galiba,” dedi ortamı yumuşatmak için.
“Anladım,” dedim gülerek. Sonra elimi çocuğa uzattım.
“Sıla ben. Alt komşunuzum.”
“Efe ben de. Memnun oldum,” dedi utançtan kızarmış bir şekilde elimi sıkarken.
“İyi akşamlar size. Afiyet olsun.”
“İyi akşamlar.”
“İyi akşamlar.”
Kapı kapanınca kendimi sıkmayı bırakıp gülmeye başladım.
Rezillik skorlarımız artık eşitlenmişti.
“Demek yardımcımızın adı Efe.”
Kapıya yaslanan ve kahvesindeki buzları şıngırdatan Melih’e göz devirerek içeri girdim.
“Müzik zevki iyiymiş en azından,” diye bağırdı kapıyı kapatırken.
Odama geçip yatağıma atladım.
“Bugün olanlar şaka mı?”
“Çın!”
“Çın!”
Bildirim sesiyle telefonumu cebimden çıkardım. Tabii ki yine bilinmeyen numaradandı mesajlar.
Bilinmeyen Numara: Fark ettin mi bilmem ama…
Bilinmeyen Numara: Sandığından daha popülersin.
Bilinmeyen Numara: Okuldaki herhangi bir erkeği çevir.
Bilinmeyen Numara: Hepsi senin sınıfını bilir.
“Anlamadım kar tanesi?”
******************
Yarın yeni bölümde görüşürüz.
👋
Bölümü beğenmeyi unutmayınnnn
Bölümü beğendiniz miii?
