Bölüm 2

Ofis kapısının ardında, Elif’in kalbi hâlâ Merve’nin tehditkar bakışlarıyla çarpıyordu. O an, ofisteki herkesin dost gibi görünen yüzlerinin ardında ne tür sırların yattığını anlamıştı. Karanlık bir tünelin başlangıcındaydı ve bu tünelin sonunda ne olduğunu bilmeden ilerliyordu. O akşam, ofiste geçirdiği saatler boyunca kaybolan güvenini geri kazanmak için kendine söz verdi; sinsiliğin kökünü kazıyacaktı. Ertesi gün, Elif, iş yerinde daha dikkatli olmaya karar verdi. Gözlerini dört açmalı ve herkesin yüzlerine dikkat etmeliydi. Merve, ofisteki en yakın arkadaşı olduğu için Elif’in en çok güvendiği kişiydi ama son zamanlardaki davranışları, Elif’in kafasını karıştırıyordu. Merve’nin yanında, içindeki huzursuzluğu bir nebze olsun atabiliyordu; fakat artık durumu sorgulamak zorundaydı. O gün, Halit, haftalık toplantı için tüm ekibi bir araya çağırdı. Toplantının başında, Elif’in üzerine düşen projelerden bahsedildi. Herkesin gözleri onun üzerindeydi ama Elif, Halit’in gözlerindeki soğukluğu hissedebiliyordu. Her zaman ona destek olan arkadaşlarının bakışları da sanki başka bir anlam taşıyordu. Elif, toplantıdan sonra Merve ile yalnız kalma fırsatı buldu. “Merve, seninle konuşmamız lazım,” dedi Elif, sesindeki titremeyi bastırmaya çalışarak. Merve, yüzünde bir gülümsemeyle “Neden?” diye sordu ama gülümsemesi, Elif’in içinde bir şeylerin yanlış gittiğini hissetmesine sebep oldu. “Sadece son zamanlarda her şeyin garip olduğunu düşünüyorum. Bir şeyler değişiyor, değil mi?” Merve’nin ifadesi aniden dondu. “Belki de değişen sensin, Elif,” diye fısıldadı, sesinde bir tını vardı sanki Elif’in tüm sorgulamalarını reddediyordu. Elif, bu yanıtın altında yatan anlamı çözmeye çalışırken, Merve’nin gözlerinde derin bir boşluk gördü. Toplantı sonrası, Elif yine bilgisayarının başına geçti. Bu sefer daha derin bir araştırma yapmalıydı. Ofisteki çalışanlardan bazılarıyla ilgili daha fazla bilgi edinmeye karar verdi. Sosyal medya hesaplarını incelediğinde, Merve’nin geçtiğimiz günlerde bir partiye katıldığını ve Halit’in de orada olduğunu fark etti. Elif’in kafasında bir şeyler dönmeye başladı; bu tesadüf olamazdı. O akşam, Elif, gizlice Merve’nin evine gitmeye karar verdi. Merve'nin yalan söyleyip söylemediğini öğrenmek için bir fırsat yaratmalıydı. Kapıyı çaldığında, içten içe bir korku hissetti ama aynı zamanda bir cesaret de buldu. Merve kapıyı açtığında, Elif’in yüzündeki kararlılığı görünce şaşırmıştı. “Elif, bu ne için?” dedi. “Bunu bilmek zorundayım Merve. Her şeyin arkasındaki gerçeği öğrenmek istiyorum,” dedi Elif, içindeki korkuları bir kenara atarak. Merve, derin bir nefes aldı ve Elif’i içeri davet etti. “O zaman, bilmen gereken bazı şeyler var,” diye fısıldadı Merve, Elif’in kalbini daha da hızlandırarak. İçeri girdiklerinde, Merve’nin elinde bir dosya vardı. Elif, dosyanın ne olduğunu merakla bekliyordu. Merve, dosyayı açtı ve içindeki belgeleri Elif’e gösterdi. “Bunlar, iş yerinde dönen dedikoduların gerçek yüzü. Ama bu daha başlangıç,” dedi Merve, Elif’in gözlerinin içine bakarak. Elif, her şeyin daha karmaşık hale geldiğini biliyordu. O an, sinsiliğin sadece bir kişiyle sınırlı olmadığını anlamıştı; ofisteki herkesin içinde bir parça vardı. Karanlık sırların kapılarını aralamışlardı ve şimdi, bu tehlikeli oyunun içinde kaybolmuştu. Kimin dost, kimin düşman olduğu konusunda kafası daha da karışmıştı. Sırların derinliklerine ilerledikçe, Elif’in bulacağı şeyler onu beklenmedik bir sona götürebilirdi.