Selam, başlangıç tarihinizi buraya alabilirim! :)Xx
Keyifli okumalar Xx
Bu fic ağır smut+argo kelimeler içerir.
**
Jungkook
Şehrin neredeyse sınırında olan iki katlı, haşmetli villanın önüne vardığımda dudaklarımı büzüp ıslık çaldım. Vay canına! İnsanlar ne hayatlar yaşıyor, ne kadar güzel yerlerde oturuyorlardı. Tüm ömrüm boyunca çalışsam böyle bir evde oturabilmem mümkün olamazdı.
Buraya iş görüşmesi için gelmiştim. Şayet işe alınırsam yatılı olarak burada hizmetli görevlisi olarak çalışacaktım.
İnternet üzerinden tesadüf eseri ilanını görmüştüm. Ve arayıp adresi teyit ettiğim gibi soluğu burada almıştım. Paraya ihtiyacım vardı, hem de çok.
Daha yeni biçilen ve muhteşem çiçeklerle süslü güzel bahçeyi gerimde bıraktım. Adımladıkça gerginliğim de tırmanıyordu istemsiz. Terlemiştim.
Koca bir garajın olduğu kapının önünden geçtiğim de izbandut gibi iki koruma karşıma çıktı. Girişte ki güvenlik beni içeriye almış ve devasa demir kapıları açmıştı. Ancak bu iki koruma sanki habersiz girmişim gibi bana çok kötü bakışlar atıyordu. Gerginliğim yüksek boyutlara tırmanmadan, öksürerek boğazımı temizledim.
"Bay Kim'in evi mi burası?"
İki iri cüsseli adam birbirine kısa bir bakış attı ve doğrudan gözleri üzerime çevrilince beni baştan aşağıya süzdüklerinde omuzlarımı hafifçe sallayarak kıpırdandım.
"İş görüşmesi için gelmiştim."
Veranda da dikilen iki erkek başını beni onaylarcasına salladı ve esmer uzun saçlarını ensesinde toplayan koruma uzanarak zili çaldı.
Çok geçmeden kapı yavaşça açıldı. Benden biraz daha kısa görünen, bembeyaz tenli, neredeyse uçarı görünecek tarzdaki hizmetçi elbisesiyle karşıma çıkan kişi bana genişçe gülümsedi.
Siyah-beyaz mini hizmetçi elbisesi ve dizlerini sıkıca saran siyah jartiyer çorapla nefes kesici görünüyordu. Saçlarının üstünde gevşekçe bağlı duran, hizmetçi elbisesinin başlığını hafifçe düzeltti ve bana göz kırptı.
Kapıyı ardına kadar açarken, "İş başvurusu için gelmiş olmalısın." dedi, sesi oldukça tiz, ancak bir o kadar da bezgin çıkmıştı. Belli ki benden önce fazlasıyla iş başvurusu için gelen olmuştu.
"Jimin ben, bu evin en büyüleyici hizmetçisiyim." Neredeyse flörtöz tavrı karşısında ağzım bir karış aralandı. En büyüleyiciden ziyade burada sadece tek olmayacağım gerçeğiyle yüzleştim. Kaç tane hizmetli görevlisi vardı acaba?
Elini bana doğru uzattığını farkedince, beklemeden ince bileğini önüme doğrultan erkeğin küçük parmaklarını tutup hafifçe sıktım.
"Ben de Jeon Jungkook."
Kolumu geri çekmek için hamle yapacağım sırada kapı eşiğinde olmamı umursamadan kolumu havaya doğru çekiştirerek beni etrafımda döndürdü. Gözlerim şokla aralansa da tek kelime edemedim. Şaşırmış ifademi gizleyemeden ona baktığımda keyifle kıkırdadı.
"Kalçaların çok iyi." diyerek elimi serbest bırakınca, kolum havada öylece kaldı. Hızlıca ellerimi kalçalarıma çarptırdım ve muhtemelen kızaran yanaklarımı uzun saçlarımla kapatmaya çalıştım.
"İşe alınırsın sen." dediğinde, kaşlarım çatıldı. Önüme düşürdüğüm bakışlarım hızla onun beyaz tenli küçük yüzüne tırmandı.
"Nasıl yani?" diye sordum hızla. Şaşırmıştım, nereden biliyordu ki alınıp alınmayacağımı? Sesinin bu kadar kendinden emin çıkmış olması ilginçti.
"Bana güven, alınacaksın. Ah ama söylemeden edemeyeceğim, yerinde olsam arkama bile bakmadan kaçardım." dedi ağır ağır kelimeleri üstüne basa basa vurgulayarak. Dilini damağına çarparak şaklatırken, başını iki yana salladı usulca. Kaşlarım mümkünmüş gibi daha da çatıldı. Bu da ne demekti? Neden ağzıma bir parmak bal çalıp sonrasında da hevesimi kursağımda bırakmak ister gibi konuşuyordu? Bu işe ihtiyacım vardı. Ev kiramı bile karşılayamayacak hale gelmiştim. Arkadaşım Hoseok'a son iki aydır çok fazla yüklenmeye başlamıştım. Evin tüm masraflarını o karşılıyordu ve ben iki aydır doğru düzgün bir iş bile bulamamıştım. En son çalıştığım markette hırsızlık yapan bir çalışan üstüme suçu yüklemiş ve çaldığı parayı çantama atmıştı. Karakolluk olmuş ve yalvar yakar patronumun şikayetini geri çekmesiyle kurtulmuştum. Ancak hiç bir suçum olmadığı halde işimden de kovulmuştum. 2 yıllık tazminatımın üstüne de yatmışlardı. Çünkü beni istifaya teşviğe zorlamışlardı. Muhteşem...
Ayrıca... Başımda çok büyük bir bela daha vardı. Babam, annem öldükten sonra kaçıp gitmişti ve asla izini bulamamıştım. 10 yılın ardından, öldüğü haberini bana borç taktığı adamlar gelip söylemişti. Nasıl oldularsa beni bulmuşlar ve bana bir gün bile babalık yapmayan adamın yüz milyon dolar kadar borcu olduğunu ve bunu ödemek zorunda olduğumu söylemişlerdi. Bu çok acımasızcaydı.
Yaklaşık 4 aydır bu adamlar peşimdeydi ve kaç defa polise gitmeye kalkıştıysam da benim her adımımı izledikleri için engel olmuşlardı. Yediğim dayağın haddi hesabı yoktu. Hayatım boyunca çalışsam bile o kadar parayı onlara ödeyebilmem mümkün değildi. Ancak onlar da peşimi bırakmaya pek niyetli değildi.
Saklanmak istiyordum, en azından bir süreliğine. Sonrası için yine beni bulacaklarına adım gibi emindim. Bu parayı ödeyemeyeceğimi bildikleri halde sıkıştırmaya devam edeceklerine de emindim. Sonucu ölümüm olacaktı. Beni öldürmelerini istemiyordum, bu yüzden de bu işi alabilirsem kazandığım paranın bir çoğunu onlara vermeye hazırdım.
"Alooo, Jungkook içeri geç diyorum duyuyor musun beni?"
Başımı iki yana sallayıp düşüncelerimin derinliğinden sıyrılarak boş boş bakışlar yolladığım erkeğe gülümsemeye çalıştım. Eliyle içeriye girmem için işaret veren erkeğe mahcup bir şekilde başımı salladım ve evin içine doğru adım attım.
Attığım iki adımın ardından duraksayıp hemen ona döndüm.
Kapıyı örttükten sonra önüme geçti ve onun öncülüğünde ayna ve tablolarla kaplı olan şarap rengi duvarların bulunduğu holü gerimizde bıraktık.
Oh siktir. Ev çok büyüktü. Gerçek anlamda olur da işe alınırsam, burayı nasıl temizleyeceğim konusunda hiç bir fikrim yoktu ama yalnız değildim. Jimin ve diğer hizmetlilerle ortaklaşa bölüşerek halledebilirdik. Tabii işe alınırsam...
Loş ışıkla aydınlanan koridordan sola doğru döndüğünde beyaz renkli çift kanatlı kapının önünde duraksadı. İçeriyi göstermeyecek düzeyde cam kaplama kısmına parmaklarının uçlarıyla tıklattı.
İçeriden tahminimce evin sahibinden 'gir' komutunu aldığı anda çift kanatlı kapının kulpunu iterek araladı ve içeriye doğru koca bir adım atıp ellerini önünde kavuşturarak saygıyla eğildi.
"Bay Kim, son aday da geldiler." Aday mı? Kendimi şarkı yarışmasına katılmaya hazırlanan biri gibi hissetmiştim bu sözüyle. Ah.
"Geçsin!" Sert ses kulaklarımda uğuldarken, yüzüme tokat yemişim gibi sarsıldım.
Jimin başını bile kaldırmadan geri çekildi ve kapı eşiğinde bana döndü. "Çok agresif ve ters biridir, sözlerine dikkat et." diyerek kulağıma fısıltısını bıraktı ve yanımdan geçip gitti.
Gergince yutkundum ve orada dikilmeye son verip içeriye doğru bir adım attım.
"Merhaba Bay Kim." Burası çalışma odası olmalıydı. Boydan boya odanın sağından soluna doğru uzanan ahşap kitaplığın raflarında tonlarca kitap sıralanmıştı. Burası odadan çok kütüphaneyi andırıyordu.
Çalışma masasının hemen arkasında deri koltukta oturan ev sahibi, yüzünü tamamen pencereden dışarıya çevirmişti. Tek görebildiğim özenle taranmış, şekillendirilmiş parlak saçları ve ensesiydi.
Tekerli koltuğu yavaşça çevirdi ama bana tam olarak dönmedi. Vücudu yan duruyorken, tek elini deri sandalyesinin kolçağına, diğer elini ise çalışma masasına yaslamıştı.
"Kapıyı kapat!" Bana cevap vermek yerine, bu şekilde yükselişi tüylerimi diken diken etti. Yanağımın içini kemirerek, kapıyı kapattım ve tekrar onun tarafına döndüğümde çakmak gibi parlayan gözlerle karşı karşıya kaldığımda nefesim tekledi. Siktir. Çok gençti. Tanrı biliyor, ben 30 35 yaşlarda birini bekliyordum, hatta çok daha bile yaşlı...
Yüz hatları gergin, kaşları hafifçe çatık olan bu yanık tenli adam fazlasıyla güzeldi. Burnunun ucunda sabit duran, çerçevesi altın rengi olan retro yuvarlak gözlüğünün ardından bana baktı.
Tanrım... Ten rengi inanılmaz etkileyiciydi. İlk defa karşılaştığım, o derin kahverengi irislere bakmak midemin kasılmasına sebep olmuştu. Çok heybetli görünüyordu, fazla karizmatik ve bir o kadar da despot...
Ona alık bakışlar yollarken, sıktığı çenesini hafifçe sağa sola kaydırdı. Ardından elini masaya çokta kibar olmayacak bir şekilde çarptı.
"Otur!"
****
Bölüm sonu :)
-Şevval
