Efe gece uykularından mahrum kalmış bir şekilde yastığına sarılmış yarın Arda'ya ne cevap vereceğini düşünüyordu. Efe konuşmasada tanırdı Arda'yı kızların koridorlarda fısıldaştığı parfümünün markasını bile duymuşluğu vardı ama sorun o değildi.
Arda'dan hoşlanıyorum muydu? onu düşündüğünde hızlanan kalbi korkusundan mıydı yoksa ona olan sevgisi kaburgalarına vurarakmı gösteriyordu? kararsızlık ve pişmanlık arasında gel git yaparak sabahı buldu bedeni.
『Ertesi gün- Öğle arası』
Efe uzun süre düşündü ve uzun gecenin ardından o sorunun yanıtını vermek için Kafeteryada ardanın oturduğu masayı aramaya başladı, gözleri etrafta geziyor onu bulmaya çabalıyordu. sonunda onu gördüğünde gözlerinin irisi hafifçe büyüdü ve derin nefes aldı yanına gitmek istiyordu fakat bir korku vardı içinde kalbini kırmaktan mı korkuyordu? birazdan reddedeceği kişiyimi önemsiyordu? belkide Arda gerçekten haklıydı "sadece itiraf etmeni istiyorum." dediği zaman kulaklarına bir dua gibi tekrardan geldi itirafı ne üzerindeydi?
Efe tekrar derin bir nefes aldı ve sonunda ilk adımı attı oraya doğru çekingen adımlarla ilerledi sonunda masasına ulaştı ve onun yüzüne baktı "şey ben düşündüm de.." derken sesi hafifçe titredi,avuç içlerinin terlediğini hissediyordu,kalbi kaburgalarına delicesine çarpıyordu ve belki birazda dizleri titriyordu. Efe lafına devam edemeden Arda onu böldü "titriyormusun sen?" Efe aniden olduğu yerde dondu kalbi çok hızlı çarpıyordu "Efe iyi gözükmüyorsun otur lütfen." dedi herzamanki alaycı tonunu kaybederek. elini uzattı ve gelmesini işaret etti. Efe eline temas ettiğinde terli ama soğuk parmak uçları onun sıcak parmakları ile buluştu fakat kısa sürdü hemen elini çekti ve dizlerinin üstünde tuttu
"Arda ben-"
"lütfen dur. şimdi değil iyi değilsin"
"Arda lütfen, İşimi zorlaştırma"
"Efe..buna sebep bensem eğer çok özür dilerim. bu resmen panik atak ve seni bu durumda böyle bulmak beni parçalıyor, eğer beni reddedeceksen sorun değil ama kendini bu duruma sokman benim için çok büyük sorun oyüzden yapma, elimi tut şimdi sana birkaç nefes egzersizi yaptıracağım."
Efe bir süre sadece gözlerine bakmakla yetindi o göz temasına kitlenmişken Arda yavaşça elini eline sararak hapsetti yoğun bir ilgi ile gözlerini,sıcak bir dokunuşla ellerini sarmalıyordu.
"beni tekrar et bunun adı 325 üç saniye nefes al iki saniye tut ve beş saniye ver tamam mı? benimle birlikte yap."
ikisi beraber bunu üç kere tekrarladıktan sonra Efe kendini iyi hissetmeye başladı "iyi geldi...teşekkür ederim." Arda ufak bir gülümseme ile teşekkürünü karşıladı
"şimdi söylermisin? ne düşünüyorsun?"
"Arda, ben düşündüm ve...deneyebiliriz gibi hissediyorum." Efe ağzından döktüğü kelimelere inanamıyordu buraya reddetmek için gelen çocuk onu sevgisine çekmişti ve tüm hafızası sıfırlanmış
"ne dedin? Efe ciddimisin?"
onaylar şekilde başını salladı
"Efe.." dedi inanamaz şekilde sonra boynuna atılıp sarıldı "beni daha mutlu edemezdin sanırım bu gece uyuyamayacağım." Efe o sarıldığında birkaç saniye döndü sonra oda kollarını bedenine dolayarak karşılık verdi hafifçe sırtını sıvazladı "şey ben..utanıyorum galiba...bu his ne böyle?"
Arda sırıttı ve sarılmayı bitirip gözlerine geri baktı
"bunun adı Aşk."