"KAPI AÇILDI."
Mesaj ekranda belirir belirmez dünya sanki durdu.
Rüzgâr kesildi.
Arabalar hareket etmeyi bıraktı.
İnsanlar oldukları yerde donup kaldı.
Eren korkuyla etrafına baktı.
"Ne oluyor?"
Yaşlı Eren yavaşça başını kaldırdı.
Yüzünde yıllardır görmediği bir korku vardı.
"Geç kaldık."
Gökyüzündeki kırmızı çatlak büyümeye başladı.
Bir metre...
On metre...
Yüz metre...
Sonunda bütün şehrin üstünü kapladı.
Çatlağın içinden karanlık bir gölge belirdi.
Önce eli göründü.
Sonra kolu.
Sonra devasa bir siluet.
Sanki başka bir dünyanın kapısı açılmıştı.
Kapüşonlu varlıkların hepsi diz çökmüştü.
Kırmızı gözlü olan başını eğerek konuştu:
"Efendimiz döndü."
Eren'in telefonu tekrar titredi.
Ama bu kez mesaj bilinmeyen numaradan gelmemişti.
Gönderen kısmında sadece bir isim vardı:
EREN (2037)
Mesajı açtı.
"Bu mesajı görüyorsan son şansımız kaldı."
"Sana hiçbir zaman söyleyemediğim gerçeği öğrenme vaktin geldi."
Eren'in elleri titriyordu.
"Gerçek ne?"
Cevap geldi.
"Ben gelecekteki sen değilim."
Eren'in nefesi kesildi.
Ne demekti bu?
Telefon yeniden titredi.
"Ben senin geleceğin değilim."
"Ben senin başka bir versiyonunum."
Yaşlı Eren başını eğdi.
Sanki bunu zaten biliyormuş gibi.
"Başka bir versiyon mu?" diye fısıldadı Eren.
Tam o anda gökyüzündeki dev siluet konuştu.
Bütün şehir sarsıldı.
"ONU BANA GETİRİN."
Ses duyulur duyulmaz bütün kapüşonlular ayağa kalktı.
Binlerce kırmızı göz aynı anda Eren'e döndü.
Eren geriye doğru bir adım attı.
Sonra bir adım daha.
Ama yaşlı Eren aniden cebinden küçük metal bir anahtar çıkardı.
Eren şaşkınlıkla baktı.
"Anahtar..." dedi.
"Bu muydu?"
Yaşlı Eren başını salladı.
"Hayır."
Sonra Eren'in göğsünü işaret etti.
"Gerçek anahtar sensin."
Tam o anda yer yarıldı.
Ve Eren'in ayaklarının altında karanlık bir uçurum açıldı.
Eren çığlık atarak aşağı düşmeye başladı.
Düşerken son gördüğü şey, yaşlı Eren'in bağırışı oldu:
"SAKIN KIRMIZI KAPIYI TEKRAR AÇMA!"
Ve ardından her yer karanlığa gömüldü...
Devam edecek... 😱🚪🌑📱