"Nereye gidiyorsun Minho? "
"Parka."
"Yine Hyunjin'in yanına mı? "
"Evet anne yine Hyunjin'in yanına. Çıktım ben. "
Kulaklığı ve şapkası takılı bir şekilde on beş dakika boyunca yürümüştü parka, en sonunda ise ağaçaların birinin dibine oturmuş Hyunjin'i bulmuş ve yanına adımlamıştı.
"Ben geldim Hyunjin. "
"Otur yanıma. "
Minho sabah yağan yağmur yüzünden ıslanan çimlerin üzerine oturdu bir çırpıda.
Hyunjin'in elinde bir şey tuttuğunu görünce birbirine kenetlenmiş elini açtırarak ne olduğuna baktı.
"Aman tanrım. Hyunjin, uy*şturucu mu kullanıyorsun? "
"Hatırlamıyor musun Minho'm? "
"Asla, sen nefret edersin böyle şeylerden. "
"Sen ise hep denemek isterdin. " Demişti elindeki paketi ona uzatarak, eğer o paketi birisi tek başına kullanırsa -ki ilk kez- kesinlikle fazla doz yüzünden hastanelik olurdu.
Minho ona uzatılan paketi alarak içini açmıştı, hep merakı vardı ama asla kullanacak kadar cesaretli değildi. S*gara ve alk*le beraber başlamış olsalar da Hyunjin uy*şturucudan hep uzak durmuştu.
Şimdi ise yanında sevgilisi varken kullansa ne olurdu?
"Hadi ama Minho'm, sen söylemez miydin hep merak ettiğini. "
Kafası karışık bir şekilde öylece duruyordu Minho, ya biraz aldıktan sonra kendine hakim olamayıp daha fazla isterse? Ya kendini kaybedip Hyunjin'e zarar verirse?
Kafasını iki yana sallayarak paketi yere bıraktı.
"Nerden buldun bilmiyorum ama bunu yapmayacağım Hyunjin. "
"Bunu bulan ben değil sendin, sevgilim. "
