Bölüm 1

“İçimde Kalan” Bazı geceler adını fısıldar rüzgâr, Pencere aralığından sızar hatıran. Sanki yıldızlar bile susar o an, Gökyüzü bile biraz senden yana. Bir çay buharında yüzünü görürüm, Dağılan duman gibi kaybolursun. Tutmak isterim, yetişemem, Kalbimde yarım kalan bir cümle olursun. Zaman geçer derler, Ama saatler seni bilmez. Takvim yaprakları düşer bir bir, İçimdeki mevsim değişmez. Ben en çok sustuğum yerde özledim seni, En çok kalabalıkta yalnız kaldım. Gülüşünü hatırladığım her an Biraz daha eksildim, biraz daha tamamlandım. Eğer bir gün gökyüzüne bakarsan, Ve sebepsizce için sızlarsa… Bil ki bir yerde Adını hâlâ en güzel yerinde saklayan biri var. 🤍