Bölüm 5

Doğduğumdan beri yaramaz bilinen ben bu olaydan sonra akıllanmaya başlamıştım. Aslında akıllanmam için bir neden yoktu sadece abim depresyona girdiği için konuşmamaya başlamıştı. bu benim psikolojimi çok etkiledi .bende abim depresyondan çıkana kadar akıllanma kararı aldım. Abime çok üzülüyordum her gün onu depresyondan çıkarmak için çok çaba sarf ediyorum ama olmuyor. Haykıra haykıra ağlayabilirim ama sadece içimden ağlıyorum. Galiba ben büyüdüm. Garip ama ben büyüdüm sanırım. Abimle küskün ki gibi canım yanmıyor. Meli'yle anlaşmaya başladım. Ama en kötüsü de abim artık eve gelmez oldu kendi evine gitti. Hayali evinde kalıyor artık. Hiç kimseyi istemiyor. Ne arkadaşlarını Ne de beni. O günden sonra abimle eskisi gibi neşeli konuşamadık. Abim ciddi ciddi depresyona girmişti. Aka haklıda sonuna kadar haklı bence. Ondan saklanan bir sır var bunu bütün aile biliyor ben ve abim hariç. Tabiki de kızar,sinirlenir,üzülür. Bende çok sinirliyim ama nedense bu olaya çok olgun bir tavırla yaklaşıyorum. Aslında benim bildiğim Mela şuan sinir krizi geçiriyor,sinirden ağlıyor olurdu ama benim ne şuan sinirim var ne de gözüm dolu. Meli bana cana yakın davranma başladı. Bazen beni odasına çağırıyor beraber ders çalışıyoruz. Garip ama bana biraz 1.sınıf derslerini öğretiyor. Şekiller varmış bir sürü bunlara harf deniyormuş bu şekillerle konuşmalarımızı yazabiliyormuşuz. Konuştuğumuz,söylediğimiz her şeyi kağıda bu harf denen Şekiller sayesinde döküyormuşuz.