5. BÖLÜM — İLK KAYIP
Annem o gece bana her şeyi anlatmadı.
Bunu biliyordum.
Ama sabaha kadar odasından çıkmadığını görünce daha fazla soru sormadım.
Ertesi gün Arda beni okulun arkasındaki eski bahçeye götürdü.
"Burada bir kapı vardı."
"Nereye açılıyordu?"
"Sıfırıncı kata."
Toprağın altında paslanmış bir metal kapı bulduk.
Üzerinde dört isim kazılıydı.
AYLA ARAS
Annem.
MURAT ARAS
Babam.
ELİF KAYA
Arda'nın ablası.
Dördüncü isim ise silinmişti.
Arda dizlerinin üzerine çöktü.
"Elif burada kayboldu."
"Ne zaman?"
"On iki yıl önce."
"Kaç yaşındaydı?"
"On altı."
Kapıyı açtık.
Aşağı doğru inen merdivenler vardı.
Her basamakta küçük bir numara bulunuyordu.
-1.
-2.
-3.
Sonra numaralar bitti.
Karşımızda bir kapı vardı.
Üzerinde:
00
yazıyordu.
Kapının altından ışık sızıyordu.
Arda elimi tuttu.
"Bir şey ters giderse kaç."
"Sen?"
"Ben de kaçacağım."
Kapıyı açtık.