VEDA: UNUTULMAYACAK
Bitti, bizim olan her şey.
Gitti, sen ve senin kokun.
Zaman aktı geçti.
Canımı yaktı, gitti.
Önceden nerdesin, bilirdim.
Orada bir yerlerde idin.
Şimdi neredesin? Bilmiyorum.
Kiminsin? Duymuyorum.
Sahi, seven üzer miydi sevdiğini?
Kırar mıydı yarin kalbini?
Az da olsa bile,
Sevilmiş miydim kalbinde?
Ayrılık vaktinde bilirdim:
Unutamayacağımı seni.
Ağlamaktan acıyan gözlerimin feryatlarını,
Dinlendi kulaklarım usul usul.
Ben ki, sakınırdım seni herkesten.
Severken kıyamazdım dokunmaya.
Seni görmeden sevdim evet ama
Bir kez görseydim öperdim gözlerinden, severdim kalbinden.
Sözlerin gelecekten korktuğunu söylüyordu.
Gözlerini görseydim inanırdım belki.
Güzel biriymişim herkese göre.
Bir tek yakışamadım senin gönlüne.
"Kal." demeni bekledim.
Veda ederken sana usulca.
Bir kez "Seni seviyorum." demeni bekledim.
Senden gelense ne "Eyvallah" ne de başka bir şey.
Ayrılırken yüreğimde bir sızı.
Gözlerim' altı olmuş bir çukur.
Bilirim sevmeyeceksin beni.
Olmayacak gönlünde bir yerim.
Hiç bana söyleme öyle:
"Hayatımızın ilerisinde farkı bir şekilde karşılaşmak dileğiyle. "
Bilirim gelmezsin.
Bilirim kokunu sarmazsın boynuma.
Seni unutur muyum? Sanmam.
Sen beni ister misin? Kanmam.
İllaki seversin birini.
Ama o ben olamam.
Bıçak gibi kestin gönlümü: derinden.
Jilet gibi kestin benliğimi: kalır izi.
Kapanmaz bir yara değil belki.
Ama izinin gitmeyeceği çok belli.