Karanlık Yüzü Ayın: Sen
Yoruldu kollarım,
Kesildi canım.
Kazanmak için eski hallerimizi,
Elimden gelen her şeyi yaptım.
Sıra sende, şimdi
Bir başına kalma zamanı.
Belki anlarsın şimdi beni,
Sessizliğin korkunç sesini.
Sanırsın günler geçmez,
Bir ömür böyle gitmez.
Başlarda zor gelir kalırsın karanlıkta.
Alışırsın, alışırsın; sevgili, ebedi yalnızlığa.
Bana da olmuştu öyle,
Sen ay gibi sessizliğe büründüğünde.
Avaz avaz şarkı söyleyip kahkahalarla gülen ben,
Gömüldüm ellerinle: ayın karanlık yüzüne
İpler elinde şimdi senin.
Dediğim gibi, yordun.
Bıraktım her şeyi,
Senin istediklerin olsun.
İstersen döneriz,
Yine eskisi gibi severiz.
Bıraktığımız gibi değil.
Öğrendiğimiz gibi.