Bir varmış, bir yokmuş, oğlum, yeryüzünün birbirinden ırak üç bucağından bir boyda, bir yaşta üç delikanlı varmış, oğlum. Yeryüzünün üç bucağındaki, üç delikanlı ne birbirlerini görürlermiş ne de adını sanını duyarlarmış.
Gel gelelim, yeryüzünün üç bucağında yaşıyan bu üç delikanlı, “sonsuz sağlık” taşını bulmak için bir saatte, bir günde, bir yılda yurtlarından yola çıkmışlar, oğlum…
“Sosuz sağlık” tası dağların ardında, kanlı bir kuyunun işindeymiş. Dağların ardındaki, kanlı kuyuda gizlenen “sonsuz sağlık” tası için birbirinden ırak üç ülkede yaşayan üç delikanlı birbirinden farklı üç yola sapmışlar, oğlum.
Birinci delikanlı yürümüş, yürümüş aşınmış demir çarıkları, demir sopası, bir söğüt sapı gibi incelmiş, yolun yarısında oturmuş bir az dinleneyim diye. Gözleri kapanmış yorgunluktan birinci delikanlının. Birde birinci delikanlı uyanmış ki, oğlum, baş ucunda elleri kınalı, gözleri sürmeli, güzeller güzeli bir kız duruyor. Kız: Böyle nereye delikanlı? demiş. Delikanlı: Sonsuz sağlık taşını bulmaya. Kız: Sosuz sağlık taşı dağların arasındaki, kanlı kuyuda oraya gitmeye ömrün yetmez. Sayılı gün tatlı geçirilmeli sen arısın ben çıçek gelde sana bal vereyim. Demiş.
Birinci delikanlı yarı yolda kalmışken, ikinci delikanlı yürümüş ve durmamış. Uyumayayım diye üzerinde yara aramış. Ağrıları öğle çokmuşki delikanlının yorgun olduğunu fark etmemiş fakat çok susamış. Tutamamış kendi karşısındakı göle atıvermiş. Bir yudum su almış. Öğle bir serinletmişti onu suyun başından ayarılamamış. Kalmış yolun üçte ikisinde.
Birinci delikanlı yarıyılda, ikinci delikanlı yolun üçte ikisinde kalmış. Üçüncü delikanlı ise yürümüş. Susamış içmemiş, yorulmuş dinlenmemiş, bir kızın peşinde gitmemiş … Yürümüşte de yürümüş, yürümüş de yürümüş. Böyle yürüyen sona erer oğlum.
Sende onun gibi yorulmada, sende onun gibi inana. İnan sona erer.
