İçeriğe geç

Sessiz Kuzen

Bölüm 1 · 5 dk okuma

Sessiz Kuzen

Bölüm 1

YILLAR SONRA İLK KARŞILAŞMA

Gece saat bir gibiydi ve bizim kız erkek karışık kuzen grubu ile sohbet ediyorduk

siz (Miray): üff yazdığım kitabın bitmesine yarım bölüm kaldı ama feci üşeniyorum

Mert abe:senden de bu beklenirdi Miray sjjssjsjsjjs

siz:haha çok komik...

Zümrüt ablişko:üf neyse yarın kavga ederseniz

siz:neden yarın ne var ki?

Emir:biz geliyoruz,bilmiyor muydun?

siz:hayır

Mert abe:öğrenmiş oldun

Nazlı abliş:ay hele boş konuşmayın,benim de sinirimi bozmayın,siz bu beş yılda ne kadar değiştiniz,hadi sırayla söylesin, Miray ilk sen

siz:tamam,ben beş yılda baya değiştim,belimi incettim,kilo verdim,bacaklarımı kollarımı falan incelltim yüzümdeki sivilcelere çare buldum ve baya boy attım kasacası glow up geçirdim

Zümrüt ablişko:ooo Miraycım o zaman seni tanımayız

Nazlı abliş:aramızda yabancı görsek korkmayalım o zaman

Ayça:boydan foto atsana merak ettim kızz

siz:tamam bekleyin ama düğünden geldim diye üzerimde elbise var haberiniz olsun

Sinan abe:evrim değil devrim değiştirmişsin Miro

siz:yaa utandım...

Mert abe:sıra bende sıra bende!

siz:ay tamam çatlama!

Mert abe:bende büyüdüm...

Zümrüt ablişko:oha,ciddi misin Mert,ben küçüldün sandım!

Nazlı abliş:yani bunun içindi o kadar havalara girdin Mertoo

Mert abe:evet,hatta durun foto atim

Mert abe:kızlar çok bakmayın nazar edersiniz ha!

Nazlı abliş ve Zümrüt ablişko: e ama yarın görüşeceğiz Mert!

Ayça:ay tamam benim için kavga etmeyin sjsjsjssjss

siz:Ayça bence dur kendine sjsjsjsj

Emir:gençler size iyi kavgalar, benim çok uykum geldi,yatacağım

siz:evet ya bende yatacağım,sabahın beşindendir ayaktayım ve oynamaktan pestilim çıktı

Zümrüt ablişko:o zaman herkese iyi geceler...

Nazlı abliş:good night aşkolarr

Sinan abe: 🙄😮‍💨

Emir

bizim karışık gruptan çıkıp erkek grubuna girdim

Emir: beyler acil durum

Sinan abi:hani yatacaktın oğlum?

Mert abi:üff yine ne var Emir?

Emir:ben galiba Miray'dan hoşlanıyorum

Sinan abi:ney!

Fırat:şaka dimi şaka?

Emir:hayır ben ciddiyim,attığı fotoyu görünce beynim durdu

Sinan abi:offf sıçtın

Emir:neden ki?

Fırat:ya kızın tavırlarını görmüyor musun çok sessiz

Emir:bende öyleyim

Mert abi:🙄 abicim gece gece ne içtin sen anlamıyorsun?!

Emir:size söyleyende kabahat!

telefonu bir hışımla komidine fırlattım

"bir bok anlamayın zaten..."

Ertesi gün /Miray

Uyandığımda saat on birdi,kalkıp üzerime gündelik birşeyler giydim,biz babaannemler ile aynı apartmandaydık ve halamlar geleceği için ilk babaanneme gideceklerdi biz de hazırlanıp oraya gidecektik

Giyindim ve odamdan çıktım "kızım,gidip ekmek alsana" annemin sesini işittim "peki anne" bir miktar para alıp fırına doğru ilerledim zaten hemen dibimizdeydi,ekmeği alıp geldiğimde birilerinin asansörü beklediğini gördüm,bunlar halamlardı!

"Hoşgeldiniz hala!"

Benim seslenmemle hepsi arkasını döndü, "Miray,bu sen misin?"dedi büyük kuzenim Yağmur abla

"Evet benim,çok mu değişmişim?"

"Hemde nasıl" Mert abi komik bir tavırla araya girdi,ona ters bir bakış attım

"Neyse hadi çıkalım" asansöre binince birinin bana baktığını hissettim,kafamı kaldırıp bakınca Emir'in bana baktığını gördüm,kafamı kaldırınca başını yana çevirdi

fazla umursamadım,asansör üçüncü kata durdu,ben indim halamlar ise bir üst kata babaanneme gittiler

kapıyı elimdeki anahtar ile açıp içeri girdim,en küçük kardeşim Zehra beni görünce koşup sarıldı

"hoşgeldin Miray"

burnunun ucuna hafifçe vurdum "hoşbuldum cüce,hadi gel kahvaltı yapıp yukarı gidelim,hem kuzenlerimiz gelmiş"

"pekii" elimden ekmek poşetini alıp mutfağa gitti bende arkasından gidip kahvaltı yapmaya başladım

kahvaltı yaptıktan sonra yukarı çıktık,ortanca kardeşim Hacer ve küçük kardeşim Zehra kendi yaşıtlarının yanına gittiler ben ise evin başındaki odaya bizimkilerin yanına gittim

"selamm"

ilk Zümrüt abla beni gördü "ooo hoşgeldin"

"gelmeseydiniz Miray hanım?" dedi telefondan kafasını kaldırarak Mert abi

"ha ha çok komik,kahvaltı yapıyorduk ben ne yapayım!"

"tamam,kavga etmeyin bismillah daha yan yana geleli bir dakika olmadı" Zümrüt ablanın sesi ile sakinleşmeye çalıştım ve Ayça'nın yanına oturdum "üff neyse..."

onlar ile bir süre hasret giderdik daha sonra hepimiz telefonlara gömüldük,bir ara Zehra ağlayarak yanıma geldi "Miray, Nehir ve Şeyma beni oynatmıyor"

Zümrüt abla şaşkınca bize baktı, "Zehra hala mı sana abla demiyor?"

kıkırdayarak başımı iki yana salladım

"abla desene Zehra" dedi Mert abi

Zehra omuz silkti "banane, Miray bir şey demiyor"

gülümsedim "tamam abartmayın, Zehra seni neden oynatmıyorlar ki oynayın beraber"

Zehra yüzünü çirkinleştirdi ve Nehir ile Şeyma'nın taklidini yaptı "oyun sadece iki kişilikmiş nenene!"

odadaki herkes kıkırdadı "o zaman git Hacer'e söyle,ona bir şey demezler"

Zehra pis pis sırıtarak koşarak odadan çıktı ve bağırmaya başladı "Hacer ablaa!"

Nazlı abla şaşkıca bana baktı "Hacer'e abla diyor ama?"

"aman çok önemli değil zaten alıştım"

birden tekrar sessizlik oluştu pek uzun sürmeden Mert abinin sesi yükseldi "gençler,diyorum ki hepimiz artık büyüdük,şöyle bizim grup büyük bir ev tutup beraber yaşayalım ha?!"

Fırat ona cevap verdi "aslında güzel fikir,hepimiz bir miktar para veririz,zaten hepimiz çalışıyoruz,kiralamaktansa satın alırız"

"aynen iyi fikir..." bir süre düşünüp hesap yaptım "biz sekiz kişiyiz...hepimiz taş çatlasın dört bin versek...otuz iki bin ediyor toplam"

"ailelerimiz izin verir mi ki?" dedi Ayça küçümseyici bir tavırla

"neden izin vermezler Ayço, zaten yabancı yok hepimiz kuzeniz" dedi bacak bacak üstüne atarak Mert abi

"izin işini şimdi halledelim o zaman kalkın ahali, patronlardan izin almaya gidiyoruz" dedi Nazlı abla

hepimiz gülerek ayaklandık

mutfağa gidince herkesin ailesi izin verdi ama hâla benim babamdan ses yoktu

"hadi baba lütfen,bak herkes izin verdi,zaten yabancı yok ki biz bizeyiz"

Zümrüt abla beni savundu "evet dayı bak hepimiz de çok hevesliyiz"

babam derin bir nefes aldı "ahh...peki tamam..."

sevinçle arkamdaki Zümrüt abla, Nazĺı abla ve Ayça'ya sarıldım

Onlara sarılırken arkadan Emir'in gülümseyerek bana baktığını gördüm, neden hep bana bakıyordu ki,rahatsız olmaya başlamıştım...

"Peki nerede ev tutacaksınız?" Annem merakla sordu

hepimiz şaşkınca birbirimize baktık

"bilmiyoruz,daha belli değil..."

"ama ben hemen bulurum benim emlak bir arkadaşım vardı" Sinan abinin bu cümlesi ile ona döndük

"ciddi misin Sinan" Nazlı abla şaşkınca Sinan abiye baktı

"evet doğru söylüyorum,hatta önceden beğendiğim bir evde vardı gelin odaya göstereyim"

hepimiz Sinan abinin arkasından geri odaya döndük

telefonundan bir fotoğraf gösterdi

"burası ama fiyatı seksen bin yani hepimizin on bin vermesi lazım" Sinan abi büyük bir ciddiyetle konuştu

aslında ev güzeldi, hem havuzu vardı,gayet büyüktü yani hepimize yeterdi ve hoştu bahçeşide vardı

"bana okey,benim köşede biriktirdiğim bir miktar param var zaten"

"bende beğendim gayet hoş" dedi Ayça

"hem huzurlu görünüyor" Mert abi ilk kez ciddi bir şekilde konuştu

Zümrüt abla ve Nazlı abla da kabul etti

"bu bahçede ne güzel futbol oynanır yaa" Fırat'ın terk derdi futbol mu şuan!?

hepimiz onaylamızdık bir kişi hariç...

hepimiz aynı anda Emir'e baktık

"sen ne diyorsun Emir?" diye merakla sordum

İlk kez Emir'in sesini duyduğumu fark ettim "güzel bana da uyar"

"Tamam o zaman evi tutuyorum herkes benim hesaba atar parayı"dedi Sinan abi

Hepimiz onu onayladık bir süre sonra biz kalkıp eve gittik

Bölüm sonu

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.