Kardeşim sadece 7 yaşında kendi halinde küçük bir kızdı. Onun öldürüldüğü gün dışarıda arkadaşlarımla takılıyordum. Ben evde yokken eve saldırı düzenlenmiş ve annem onu koruyamamamış babam zaten işteydi. HERŞEY annemin suçuydu. Annem 7 yaşındaki bir kızı koruyamamıştı. Eve geldiğimde kardeşimin cesetini katilin elinde görmüştüm bir anda evden çıkmıştı. O hafta katili çok aradık. Arama sonuçlarımız değmiştir fakat o gün öğrendim ki...
K-kardeşim katil tarafından çok kez tec@vüze uğramıştı. Küçücük bir bedenden ne istemişti. Her yer kan kaplıydı onu bulduğumuzda, korkunç duruyordu. Onun canın ne kadar acıdığını düşündüğümde, her gözümü kapattığımda onun cesedi gözlerimin önünde beliriyordu. İnanın bana, bir insan 7 yaşındaki bir kıza tec@vüz edecek kadar... Bu ne alçaklıktı ama, kardeşim bunları haketmemişti. O katili bulduğumuz günün akşamı idam ettiler fakat eminim ki kardeşim o bir haftanın intikamı için geri dönmüştür. Hatırladıkça içim akıyor. Düşünün bikez kardeşimin yaşadıklarını... O küçük kızın neye zararı olmuştu hayatı boyunca? NE YAPMIŞTI BENİM KARDEŞİM?
Ve işte bir anda bunlar kafamda canlandı, öfkem tekrar tutuştu ve Allarick'e bağırarak "AVCI OLMAK İÇİN ELİMDEN NE GELECEKSE YAPACAĞIM NOLURSUN HERŞEY UĞRUNA SAVAŞIRIM AVCI YAP BENİ LÜTFEN!" dedim. Sesimin volumunu ayarlayamadığım için kendime çok kızmıştım. Fakat o bu halimi anlıyormuş gibi sesini alçaltıp dudaklarına zarif bir gülümseme yerleştirdi. Nahif bir ses tonuyla bana yaklaştı elini omzuma uzatıp konuştu:
-Seni anlayabiliyorum, sakinleş ve yüzüme bak ve bir yemin et; Masum insanları koruyup hiç bir ruha karşı gardını düşürmeyeceğine, iyilik adına savaşacağına yemin at
Onun sesi sakinleşmemi sağlamıştı. Cümleleri ne kadar basit olsada sesi çok derindi. Oda bişey yaşamıştı bunun için savaşıyordu yoksa bu kadar içten konuşamazdı. Sormak istemiştim ama kardeşimi hatırladım yine ağlıyordum. Kahretsin. Bunu ona sormak canını acıtırdı hemde çok acıtırdı fakat onun hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyordum. Ve ağzımdan çıkıverdi:
-Ne yaşadığını çok merak ediyorum, iyisin değil mi? Hayatımda beni anlayabilecek çok kişi tanımadım hatta hiç. Ama senin sesin çok içtendi.
O sesin altında biri yatıyordu, ölüydü, hissizdi bende öyleydim. Bunu kabul etmek zordu en başta kardeşim her gözümü kapadığımda gözümde onun yeşil gözleri ve parlak pembe saçları gözümün önüne geliyordu. Geri gel Scarlett.
-Ben geçmişimi anlatmayı sevmem ama sen beni anlarsın belki. Benim annem Jasmine Voss, bir katilin ellerinde acımasızca katledildi. Cesedini bulmamız 5 gün aldı bir ormanda bedeni yaralarla doluydu ve kalbiniyse kalbini ellerinde tutuyordu kanları kurumuştu çok kötü bir görüntüydü ama katil bulunamamıştı. Daha sonraki hafta ablam Charlotte yine aynı katilin ellerinde canını vermişti oda annemin yattığı yerdeydi bu sefer 1 gün bile geçmeden bulunmuştu o ise dizlerinin üstüne çökmüş kalbini ellerinin arasına almış sanki birine uzatıyormuşçasın kollarını karşıya uzatmıştı ve kafası yukarıya bakıyordu o görüntü çok kötüydü ne zaman uyusam rüyama giriyor. Ama bomba neydi biliyor musun? Katil babamdı...