Sanırım okul saati yaklaşmış yani babamın acelesinden anlayabiliyorum. Sabahları okula kendim yürüyorum,okulum çok uzakta değil. Gülmek okuldan önce bana güzel geliyor. Gün içerisinde ne yapacağımı planlıyorum, mesela o gün kantinden mi yiyeceğim? Ne alsam, paramı nasıl kullansam diye düşünüyorum. Çok uzakta olmasa da birisi gözüküyor,Bayan Daisy galiba. Kendisi bizim yan komşumuz olur. Çocukluğumdan beri tanırım onu, yaşlı birisi fakat hiç yaşlanmış gibi durmuyor. Hep gençlik aklı var gibi. Hep enerjik,kuvvetli,neşeli biri. Eline sallıyor, görüyorum. Her sabah genellikle karşılaşırız okula gitmeden önce iyi geliyor. O gülümseyince mahcup oluyorum Ben de gülümsüyorum. Tatlı biri...
15 dakika daha yürüyünce okula varırım genellikle. Evimiz müstakil ev olunca apartmandan inmek gibi bir derdim olmuyor, hazırlanıp çıkıyorum. İstemesem de yine geldim okula. Aslında okullar çok gerekli şeyler, bir evde ailesi eğitimli neyse ya da ailesi pek bir bilgili değilse çocuk okulda gerekli şeyler öğrenebilir. Aslında sevdiğim hocalar var, bir tane hoca işaret dili biliyor. Yardım isterken ondan istiyorum o da sağ olsun beni hiç kırmaz. Okulda derslerde ağız okuyorum. Ama ilkokulda pek okuyamıyorum O yüzden ilkokulda pek şey yapamamıştım. Güzel bir artım vardı ki o da annemin ilkokul öğretmeni olmasıydı.
İlk ders matematik, matematiğe ısınamıyorum. Nedense çok karmaşık geliyor, hocası sevdiğim birisi olduğu için anlamaya çalışıyorum. Fakat ne fayda? Galiba Ben fenden devam edeceğim. Bizim okulda sıralar ikili. Yanımdaki kız beni pek sevmez, ama benim kimseye karşı bir kinim yok.
