Galiba bu hayatın felsefesi, toplum tarafından beğenilmeyen bir özelliğin varsa toplum seni sevmez ya da sana pek saygı duymazlar. Bu felsefe mi bilmiyorum ama toplum tarafından kabul görmüş bir şey. Tabii ki de her insan kötü demiyorum ama istemesek de ırkçılık yapıyoruz. Irkçılık her şeye yapılabilir. Aslında ırkçılık bir savunma mekanizması gibi, mesela genellikle bizden farklı ırkların etrafımızda sorun çıkardığını duyuyoruz bu da bize onlardan korkmaya yöneltiyor, fakat bu sadece ırktan dolayı değil. Kim insan bunu zorbalamak amaçlı yapıyor ki bu iğrenç..
Kusura bakmayın kendimi tanıtmayı unuttum. Benim adım Amy Russell, 14 yaşında, büyüklerin tabiriyle genç bir kızım. Ortaokula gidiyorum fakat okulumu pek sevmem, bunu ergenlik gibi düşünmeyin gerçekten fazlasıyla sebep var. Şimdi saysam da bitmez ya da size saçma gelebilir. Fakat bu sizin hatanız değil. Artık insanların küçük şeyleri abartması hoşuma gitmiyor, ve duyma engelliyim. Söylediklerimi kaba geliyorsa kusura bakmayın fakat düşüncelerimi savunmayı seviyorum. Şimdi şöyle düşünün doğduğunuzda hiçbir şey göremiyorsunuz, yani azıcık görüyorsunuz ama etrafı garipsiyorsunuz sonra bir şeyler duyuyorsunuz ve tam olarak nerede olduğunuzu anlamazsanız da biraz anlıyor gibi oluyorsunuz, akabinde gözleriniz biraz daha görmeye başlıyor ve ufak ufak bir şeyleri anlamaya başlıyorsunuz.
Aslında ben ve benim gibi birkaç milyon insanda bu şey olmadı, yani doğuştan duyma engelliler duyamadıkları için daha çok garipsiyorlar. Galiba öyle oluyor. İnsanlar hakkında pek şey bilmem. Ama şunu biliyorum ki kendilerinden başka olanlara iyi de olsa kötü de olsa bir ayrımcılık yapıyorlar. Tabii ki de iyi olanlar güzel ama sanki onlardan çok farklıymışız gibi davranmalarına gerek yok. Bence biz de kendi ayaklarımız üzerinde durabiliriz.
