Ateş, sınıfın en arka sırasına yerleşti. Camdan dışarı baktı. Dışarıda esen rüzgarın sesi, içerideki sessizlikle karışıyordu. Sınıfta hafif bir uğultu vardı; öğrenciler kendi aralarında konuşuyordu ama hiçbir ses onun içindeki boşluğu doldurmuyordu. Kalemiyle masaya yavaşça vurarak düşüncelere daldı. Kafasında bin bir şey vardı: babasıyla yaşadığı son tartışma, annesinin sustuğu her an, evdeki soğuk duvarlar…Ama o gün her zamankinden farklıydı.Sinem. Gözlerini bir anlık kaldırışı… Ona bakışı… Sonra hiçbir şey olmamış gibi tekrar kitabına gömülüşü… Ateş’in içinde bir yankı bırakmıştı."Bu kız kim?"--- Sinem, kitabın satırlarını okuyor gibi yaptı ama gözleri sayfalarda değil, aklındaydı. O çocuk…Motoruyla gelen, herkesin ya korktuğu ya da uzaktan izlediği o çocuk…O sabah ilk kez göz göze gelmişlerdi.
Bölüm 2
Sessizlikteki Yankı
