Bölüm 1

Aslı, apartmanın eski demir kapısını açtığında burnuna keskin bir rutubet kokusu doldu. Merdiven boşluğu sessizdi; o sessizlikten değil, uğultulu olanından… Kulaklarını tırmalayan, nedensiz bir şekilde insanı rahatsız eden bir sessizlik. Yüksek tavanlı, duvarları çatlaklarla örülü bu bina, zamanında güzel sayılabilecek ama artık terk edilmiş gibi duran bir yerdi. Tam da Aslı’nın aradığı gibi: sessiz, gözlerden uzak.Yeni başladığı üniversite kliniğine yakınlığı nedeniyle seçmişti burayı. Yalnızlığı seven biri olarak çevreyle fazla temas kurmak istememişti. Eski eşyalı bu daire, tam anlamıyla içine çekildiği bir boşluk gibi hissettirmişti ona.Anahtarları ev sahibinden alırken yaşlı adam, dairenin kapısını açarken kısa ama anlamlı bir duraksama yaşamıştı.“Sol taraftaki oda… Yani küçük olan,” demişti gözlerini kaçırarak, “Onu kullanma. Depo gibi düşün. Kapısını da kilitli tuttum zaten. Anahtarını vermeme gerek yok.”Aslı bir şey sormamıştı. Belki de eski evlerde bir şeylerin gizlenmesi alışıldık bir durumdu. Ama yine de, o kapının varlığını fark ettiğinde içini bir huzursuzluk kaplamıştı.Dairenin içine girdiğinde hava soğuk ve ağırdı. Perdeler kapalıydı, ışıklar yetersizdi. Loş ışığın altında eşyalar gölgelerle dans ediyor, duvarlarda kendi kendine kıpırdayan şekiller oluşuyordu.İçerideki sessizlik, dışarıdaki sessizlikten daha yoğundu. Adımlarını attıkça parkeler gıcırdıyordu, ama bu ses bile yabancı gelmiyordu Aslı’ya. Her şey sanki ona aitmiş gibi, ama aynı anda hiç tanımadığı bir yere adım atmış gibi hissediyordu.Dairenin sol tarafında, koridorun sonunda kilitli bir kapı vardı. Beyaz boyası yıllar içinde sararmış, yer yer dökülmüştü. Kapının tam ortasında bir şey dikkatini çekti: Sanki bir elin silik izi vardı, bastırılmış gibi… Ya da belki sadece boya kabarmıştı. Işık yetersizdi, görmek zordu.Aslı, içini çekerek diğer odalara yöneldi. Eşyalarını yerleştirmeye başlamadan önce içini saran sıkıntıyı bastırmak için derin bir nefes aldı.Ama gözleri hâlâ o kapıdaydı.Sanki bakışlarını çevirdiği anda arkasından açılacakmış gibi…