(Şu an üniversitedeler.)
James:
“Ya bi’ şey sorcam, sizin aranızdaki husumetin sebebi ona ilkokulda saçından dolayı palmiye ağacı diye dalga geçip kavga etmeniz mi? ciddi misin?” Heino kıkırdamalarını saklamaya çalışırken sordu. Gözlerimi devirip ona baktım “Evet lan, evet! Daha kaç kez diyicem, sorma lan artık.”
Heino dayanamayıp kahkaha atmaya başladı, oturduğu sandalye hafifçe gıcırdadı. Ben ise ifadesizce onu izliyordum “Komik olan ne olabilir ki?” Kendi kendime mırıldandım. Heino kahkahalar arasında konuştu “Abi, düşünüyorum da, şimdi böyle güzel de, o zaman nasıl görünüyordur-” Kahkaha atmaya devam etti. İç çektim ve ayağa kalktım.
“Ben gidiyorum Hei, ne bok yersen ye.” Sonra sıradan kalktım ve sınfın kapısına doğru yürüdüm ve sınıftan çıktım. Peki, o zamanki ben ve şimdi ki ben içinde komikti. Çünkü şey, palmiye ağacına benziyordu yani. Aşırı şekilde.
Bunları düşünürken çoktan okulun çıkış kapısına varmıştım..
— Sonraki gün —
Jay:
Öğle arasıydı, zaman çok hızlı geçmişti. Yemekhanede masanın birinde tek başıma oturmuş kaşığımla yemek alırken bana doğru yaklaşan ve yüzünde mal bir gülümseme olan aptal hiçte yabancı gelmiyordu, yine mi be? Uğraşamam. James yaklaştı ve önüme oturdu.
“Selam, palmiye.” Yüzündeki sırıtma hiç solmuyordu. Ona bakmayarak yemeğimi yemeye devam ettim. James önümdeki yemek tepsisinde ne aldığıma baktı. Sonra kaşığıyla kasedeki cacıktan aldı ve içti.
“Keşke bende alsaymışım. Tuzsuz yapmışlardır diye almamıştım.” Kaşığının üzerindeki küçük salatalığı yerken konuştu. Başımı kaldırıp ona baktım “Ne zorun var benimle… git işte.”
“Beni sevdiğini biliyorum, palmiye.”
“Ne kadar komik bir şaka, bir daha olmasın.” Ayağa kalktım ve yemek tepsimi alıp herkesin bıraktığı yere bıraktım. Sonra yemekhaneden çıktım ve merdivenlere doğru yönelmek üzereydim ki duvarda asılı olan kağıt parçası ilgimi çekti.
“Sanatı sever misiniz? Eğer cevabınız evet ise, bu etkinlik tam size göre!
Okulumuzun içinde bir müzik yarışması düzenliyoruz! Katılmanızı isteriz.
Nasıl olacak?: Okulumuzdan en az 3 üye olmak şartıyla 6 grup olacak. Bu gruplar, birbirleriyle yarışacaklar ve son ikiye kalan iki grubumuzdan hangisi kazanırsa dönem sonu bizim kulaklarımızın pasını silecek!
Başvurular için müzik odasına gelin!”
Kağıda bakarken arkamdan gelen James’in sesiyle hafifçe irkildim
“Bende katılıcam, ilgimi çekti.”
Hemen arkamı döndüm.
“Benim katılacağımı nerden biliyon?” Kollarımı kavuşturarak sordum. O ise gülümseyerek cevapladı,
“Bilmem. Sadece bir tahmindi.”
İç çektim ve konuştum “Katılmıycam. Daha önemli işlerim var.”
“Peki. Ben isim yazdırmaya gideyim. Sonra görüşürüz, palmiye.”
James uzaklaşırken gözlerimi devirerek ona baktım. Sonra tekrar müzik yarışması kağıdına döndüm. Katılacaktım, ama sırf şu mal sürekli yanıma gelip beni rahatsız etmesin diye katılmayacağımı söyledim. Neyse, şu bi isim yazdırmayı bitirsin giderim bende isim yazdırırım.
Tam devam ettirilecek yerde bırakmışım da neyse..
