2024 Ankara
Şimdiki zaman
Bugün benim Kayla Gümüş’ün 9 yıl önce çocukluğunu tamamen kaybettiği gün.Şimdi 20 yaşındaki Kayla’nın 11 yaşında herşeyini yitirdiği gün.
Bugün yaşıyorsam tek sebebi,benim varlık sebebim Alin.Şuan 20 yaşında olmama rağmen hem kardeşimden hem de hasta anneannemden ben sorumluyum.
Şimdiki yaptıklarım hiçbirşey oysaki,ben zaten daha 5 yaşındayken henüz 3 aylık bir bebek olan Alp’e,4 yaşındaki Alin’e hasta anneanneme ve kendime bakmaya mahkûm bırakılmıştım.
Herşey ta o zamandan belliydi demek ki benim bu hayattaki şansın sadece Alin olacaktı.Benim düşüncem bu yöndeydi,geçen seneye kadar.
Çünkü geçen sene benim hayatıma yeni şanslar da eklendi.Miran gibi,Manolya gibi, mesleğim gibi…
Bugün de benimle birlikte şanslarım da yas tutuyor,Alp için.
Olabilir,Alp ölmemiş olabilir-ki umarım ölmemiştir-ben zaten öldüğü veya ölmediği için değil benden gittiği için yas tutuyorum.
***********
Bazı konularda Alin’i kıskanıyor muyum?Evet.Çünkü o benim sadece kardeşim değil,kardeşten öte bir dostum.
Aramızdaki yaş farkının az olması bizim açımızdan çok iyi bişey çünkü birbirimize bişeyleri anlatırken çekinmiyoruz.
Aynı zamanda aramızdaki haş farkını az olduğu için Alin bana hiç abla demedi.
Omzuma dokununan bir elle düşüncekerimden sıyrılıp,irkilerek arkama döndüğümde karşımda gözleri dolu dolu olan Alin’i görmeyi hiç beklemiyordum.
Şaşkınlığımı görüp işte o gün ilk defa bana “Abla beni bırakma!”dedi ve hüngür hüngür ağlamaya başladı.
Ona sarılıp “Asla!Asla bırakmam seni güzelim.”diye mırıldandım. “Bırakma Kayla,bırakma!”dedi.
İşte ben o anda anladım ki Alin psikolojik olarak kötüydü.-Psikoloji okuduğum için bu gibi durumları anlamak benim için pek zor olmuyordu.-
“Şşt,tamam geçti güzelim,geçti.”dedim onu yatıştırmak için.
10 dakika boyunca Alin’in kafası dizimdeydi ve sürekli bana Alp’i ne kadar özlediğini anlatıyordu.Ben de ona geçicek diyordum ama Alp bulunana kadar ikimiz de hiçbirşeyin geçmeyeceğini biliyorduk.
Alin kendini toplayınca tam kalkacaktık ki Eftalya içeri daldı ve “Sizi bekliyoruz.”dedi ve hızlıca çıktı.
Aniden kapının açılmasıyla şoke olmuş bir şekilde kapıya bakakalmıştık.Sonra aynı anda birbirimize dönüp gülmeye başladık.Şimdiden anlaşıldı kafa gidik bugün.
Odadan çıkınca içimi tekrar bir hüzün kapladı,gerçi ben hep hüzünlüydüm.Hiçbir zaman tam olarak mutlu olamamıştım ki.
Yanımda duran Alin’e baktığımda onun da dalgın bir şekilde duvarı izlediğini fark ettim.Ona doğru gidip çenesini kaldırıp bana bakmasını sağladım ve “Sana söz veriyorum Alin’im ben gitsem bile Alp’i sana getireceğim.”dedim.Hiç beklemeden “Sen gitme,beni bırakma ama Alp’te dönsün.”dedi. “Dönücek,dönmezse;döndürürüm.”diye mırıldandım ağzımın içinden.
”Bişey mi dedin Kayla?”diye sordu. “I ıh,demedim güzelim.”dedim. “Tamam o zaman gel içeri geçelim çiçeğim.”dedi ve başımla onayladım.
İçeriye girince ilk başta anneannem olmak üzere herkesin üzgün gözleriyle karşılaştım.Gözlerine daha fazla bakmaya dayanamadığım için dudaklarıma buruk bir tebessüm kondurdum ve hemen yerime geçtim.
Fakat Alin’in olduğu yarde dikildiğini görünce bozguna uğradım.Çok geçmeden Alp’in yarısı yanmış bebeklik fotoğrafına baktığını anladım ve hızlıca ağaya kalkıp yanına doğru yürüdüm ve omzuna dokundum.
Dokunuşumla irkilip etrafa bakındı ve gözleri bende takılıkaldı.Kulağına eğilip “Hadi yerimize geçelim bitanem.”dedim ve bunun üzerine dalgın bir şekilde başını sallayarak beni onayladı.
Alin düşündüğümden daha çok etkilenmiş bu olaydan.
Yerimize geçtikten sonra Alin’in gözlerinin tekrar bir yerde takılı kalıp dolduğunu fark edince elini tutup onu odasına götürmeye karar verdim.
En kısa zamanda onunla konuşmamız gerekiyordu ve ben yaratmamız gereken o zamanı şimdi yaratıyordum.
Odaya girdiğimizde dalgın kelebeğim soran gözlerini bana yöneltti.-Burada ne işimiz var?Neden getirdin beni buraya?-diye soracağını bildiğim için o sorularını sormadan “Konuşmamız gerek.”dedim.
Çok geçmeden “Neden?”diye basit bir soru yöneltti bana. “Sen iyi değilsin kelebeğim.”diye yanıtladım onu.
Minik kelebeğimin üzgün olması beni çok üzerdi ve evet yine üzmüştü.
Duyduğu şeyden sonra direkt yüzüme baktı ve “Değilim ama olabilirim.”dedi.Kastettiği şeyi anlamıştım o yüzden “Ne istiyorsun Alin?”diye sordum. “Senden tek bişey istiyorum ve ancak o zaman iyi olabilirim.”dedi.Hızlıca “Ne istersen.”dedim ve tereddütle konuşmaya başladı “Kayla…”
*****~🤍~*****
Sizce nasıl bir bölümdü?
Umarım beğenmişsinizdir.
Peki sizce Alin ne isteyecek?
Kapak tasarımı için @elanur_75 ve @miuwcat e çokk teşekkür ederim.
Artık bölümleri belli günlerde atmayacağım⭐️
Umarım beğenmişsinizdirrr💙💙💙
