Canavarımla karşılaşmamın böyle olmasını hayal etmemiştim. Aynadaki yansımamın yanındaydı. Gözü üzerimdeydi.
-Seni almaya geldim.
Dedi bana. Nereye bile demedim. Aklım bomboştu. Canavar korkunçttu. Ayrıca güzeldi. Canavardı.O an neden bunları düşünüyordum. Yüzüme bir rüzgar esince o tarafa döndüm. Pencere açıktı ve serinlik odaya doluyordu. Kafamı tekrar çeviriğimde aynada kimse yoktu. Sonra sırtımda şiddetli bir darbe hissetmemle pencereden uçmam bir oldu.
Derin nefes alarak uyandım. Yanımda hemşire vardı. Elinde şırıngayla bana doğru dönmüştü.
-Uyandın demek.
İğneyi seruma enjekte ederken yüzüme baktı.
-Çok yazık. Çok gençmişsin.
Ne demek istediğini anlamamıştım. Hemşire odadan çıkarken kalbime ağrı saplandı. Nefes almaya çalışıyordum ama sanki göğüs kafesim şişmiyor gibiydi. İstediğim düzeyde oksijen alamıyor gibiydim. Yatakta çırpırnırken içeri insanlar doluşmaya başladı. Kimisi doktordu. Kimisi siyah giyinimliydi. Onlar neden buradaydı?
-Hemen adranlin hazırlayın. Kalp ritimleri çok düzensiz.Defibrilasyon cihazını hazırlayın.Çabuk acele edin.
Bilincim gidip geliyordu. Ama duyuyordum.
-Hastayı kaybediyoruz. Çekilin!
Vücudumu hissetmiyordum. Zihnimin içi kapkaranlıktı artık. Sadece ufacık bir elektrik çarpması hissettim. Başka birşey hissetmemiştim.
-Hadi bir kez daha. Daha çok gençsin hadi geri dön hadi hadi!
Karanlıktan korkmalı mıydım? Şu ana kadar karanlıktan korkmam gerektiği beynime işlenmişti. Oradan canavarlar, katiller,cinler ne biliyim herşey çıkabilirdi. Ama benim karanlığımda ben yapayalnızdım. Kimse yoktu. Neden ölüyordum ki ben? Sadece yardım etmek istemiştim. İstemiştik. Sonumuz böyle kötü bitmemeliydi. O çocuk için tekrar girmiştim o yangına. Orada daha yangın büyümemişti. Ama bu kadar hızlı büyüyeceğini tahmin etmemiştik.Çok huzlı etrafımızı sarmıştı. Şu an ise ölüm ile dans ediyordum.Umarım kurtulmuşsundur kardeşim. Kurtardığımız canlar hatrına umarım sen kurtulmuşsundur.
-Hasta gelmiyor. Kabul edin artık onu kaybettik.
Dedi birisi...Ne kolaydı bir hayat için bu cümleyi kurmak ne kolay...Ölmek, acı vericiydi sanki...
-Hayır,hayır çok genç daha,hayır!
Ben başaramadım.