03.11.2024
Ukde GÜNAY
Malum olayın üstünden bir hafta geçmişti. Utancımdan yerin dibine, evim olur kendisi, girmiştim. Levent amca aralıksız 3 saat benimle ve Sarpla dalga geçmişti. Pazartesi akşamki buluşmada hayal olmuştu. Utancımdan oraya bile gitmemiştim. Göktuğ Abi beni 6 kere çağırmıştı ama gidememiştim.
Termal kafeye giden yolu ezberlemeye çalışıyordum sanırsam. Saat 3'e geliyordu. Bir haftadır okula gitmiyordum. Galiba bu sene okulu donduracaktım. Babama sorduğumda "Senin kararın istersen ve ya yorulduysan dondur." demekle yetinmişti. Sonunda kafenin kapısından girdim. Kafe pazar yoğunluğunu yaşıyordu. 3 tane genç basketbolcu köşede bir şeyler yiyordu. Sol tarafta yaşlı bir amca torunu olduğunu düşündüğüm bir kızla bir şeyler yapıyordu. Bir dakika.. Köşede bir şeyler yani üç basketbolcu mu? Dehşete uğramış biçimde arkama döndüm. Dönmez olaydım.. Birine çarpmıştım. Kafamı kaldırdım. Sarp?
Dünyadaki en şanssız insanlar listesinde 1 sırada olmalıydım. Cidden mi yani? Bir haftadır evdeyim ve çıktığım ilk günü Sarpla mı çarpıştım? Bu mudur? Şu an Sarp benim oturduğum masaya gelmiş ve oturduğu arkadaşlarını göndermişti.
"Özür dilerim."
"Ne için?"
"Kafanı patlattığım için."
"Sorun değil. Bende senin üstüne düştüm."
Konuşma bittiğinde ortama bir sessizlik çöktü.
"İstanbuldan taşındınız.. Sonra? Ne yaptın?"
"İzmirde bir ilkokulun dördüncü sınıfına başladım. Ortaokulu da İzmirde okudum. Liseyi Ankarada kazandım. Dört yıl Ankarada kaldım. Üniversite içinde İstanbula döndüm. Sen?"
"Senin gittiğin yıl basketbola başladım. Önemli bir şey yok onun dışında."
(...)