“Elya… ben senden hoşlanıyorum. İlk günden beri. O sınıfa girdiğimde seni gördüğüm an… bir şey oldu içimde.”
Elya’nın kalbi deli gibi çarpıyordu. “Ben de… korkuyorum ama senden hoşlanıyorum Derin. Hem de çok.”
Derin hafifçe gülümsedi. Elini Elya’nın yanağına koydu ve yavaşça eğildi. İlk öpücükleri yağmurun altında, sokak lambasının loş ışığında gerçekleşti. Tatlı, ürkek ve umut doluydu.
O öpücük bittiğinde Derin alnını Elya’nın alnına yasladı.
“Artık yalnız değiliz,” dedi.
“Değiliz,” diye onayladı Elya gülümseyerek.