SENİ BULDUĞUM GÜN
4. BÖLÜM — UZAKLIK
Ertesi sabah uyandığımda içimde garip bir heyecan vardı.
Telefonumu açtım.
Onun mesajı çoktan gelmişti.
— Günaydın.
— Günaydın.
— Bugün sana bir şey söyleyeceğim.
— Neden böyle gizemli konuşuyorsun? 😭
— Çünkü korkuyorum.
Gülümsemem bir anda kayboldu.
— Neden?
— Aramızdaki mesafeden.
Bir süre ekrana baktım.
— Mesafe mi?
— Evet. Bir gün birbirimizi gerçekten görmek istersek ne olacak?
İçimde bir heyecan oluştu.
— O günü düşünmek bile güzel.
— Ya o gün hiç gelmezse?
— O zaman gelmesi için bekleriz.
Bir süre cevap vermedi.
Sonra:
— Sen gerçekten bekler misin?
— Eğer buna değerse, evet.
Telefonun diğer ucunda ne yaptığını bilmiyordum ama birkaç dakika sonra mesaj geldi.
— O zaman sana bir söz vereceğim.
— Ne sözü?
— Bir gün karşına çıkacağım.
Gülümsedim.
— Söz mü?
— Söz.
O gün saatlerce konuştuk.
Gelecekten bahsettik.
Birlikte gitmek istediğimiz yerleri, görmek istediğimiz şeyleri anlattık.
Sonra ona sordum:
— Peki ya bir gün her şey değişirse?
Cevabı kısa oldu.
— O zaman değişen şeylere rağmen seni hatırlayacağım.
O cümleyi okuduğumda içimde bir şeylerin değiştiğini hissettim.
Çünkü artık onu sadece mesajlaştığım biri olarak görmüyordum.
Hayatımda gerçekten bir yeri vardı.
Ama ikimiz de bilmiyorduk...
Bizi bekleyen en büyük sınavın henüz başlamadığını.
