Bu hikaye tamamen eğlence amaçlı yazılmıştır.
Unutulmuş bir hayatta yaşam mücadelesi vermeye çalışan aptal Melinda. Aptalım . Evet kesinlikle öyleyim! Bütün bunlar , hepsi benim yüzümden oldu. Kesinlikle bu aptalca şeyi yapmamalıydım . İçimden küfürler saydırarak kağıda dileklerimi yazıyordum. Güya birkaç şey söyleyip gömünce tüm dileklerim gerçekleşecekmiş. Buna kim inanıp yapardı ki! Tabiki de ben. Ağır ergenlik döneminde olmama rağmen yaşıtlarıma hiçbir zaman benzemediğini düşünüyordum . Fakat şuan 20 yaşında, boktan bir üniversite öğrencisiydim. Ama bir ergen kadarda aptalca şeyler yapabiliyormuşum. Allah bilir okuduktan sonra ne olacaktım... Sanırım hangi yaşa gelirsek gelelim hala ergen olacağız.
Bütün bunları düşünürken kağıdı katlayıp verilen görevleri uyguladım. Son olarak mumu söndürüp karanlık olan odamdan çıktım. Normal hayatıma devam edecektim. Olmayacak dilekler dilemiştim çünkü. Evden çıkıp biraz sahile doğru yürüdüm başım dönüyordu . Fazla şeker yediğimden dolayı oldu sanırım diye düşündüm. Güneş yüzümü yakıyor, deniz dalgaları sanki üstüme doğru geliyordu . Başka bir yerdeydik sanki. Nerede olduğuma anlam veremiyorum, anksiyete krizi geçirdiğime Inanuyordum. Etrafımdaki insanlar donuklaşmış, sadece denizdeki dalganın sesini ve bana doğru gelişini görüyor ve duyuyordum.
Sonrası karanlık ....
