Herkese keyifli okumalar...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Bir damla, iki damla ve üç damla... 'Beynimi siktin oruspunun musluğu, yeter artık damlamayı kes.' derken damlayan mutfak musluğuna en sert olduğunu düşündüğüm bakışımdan attım. Açıkcası tamirci çağırmak yerine musluğa sövmenin ya da kötü bakışlar atmanın ne gibi bir faydası olacağı muamma ama.. neeyse siktir et gitsin kimin umurunda.
Bugün eğer üşenmez ve götümü kaldırıp gidebilirsem yeni okulum da ilk günüm olacak ama büyük bir sorun var, o da kim kalkıp gidecek. Sanırım birazcık, böyle çok ama çok minnacık üşengeç birisi olabilirim.
'Hadi uraz yapabilirsin, kalk ve o okula gidip herkese mükemmel insan nasıl olurmuş göster.' diyerekten kendimi biraz gaza getirdim.
Artık daha fazla oyalanmamam gerektiğinin bilincin de olarak sandalyeden kalkıp, masanın üstünde bir saattir yemek yerine bakıştığım kahvaltılıkları buzdolabına tıkıştırdım. Ardından hızlıca mutfaktan çıkıp odama üstümü değiştirmek için gittim ve en son uzun uğraşlar ardından siyah eşofman ve sweatshirt giymeye karar verdim. 'Of, off ateş ediyorum resmen ya.' diyerek biraz daha kendimi övmekten geri kalmadım tabiki de.
Alarm çaldığın da susması için yere fırlattığım telefonu da alıp çantamın içine attım. Çantamı omzuma takıp, masanın üstüne öncesinde fırlattığım anahtarımı ve yerde duran kaskımı da alıp kapıdan çıktım.
Sanki çok seçenek varmış gibi acaba hangi ayakkabımı giysem diye düşünüp en sonun da 'Senii seçtim pikachu.' diyerek. Tek ayakabımı da ayağıma geçirip, binadan dışarı çıktım.
Motorumun önüne geldiğimde parmaklarını hafif hafif biraz üstünde gezdirdim. 'Bebeğim benim, gerizekalı kediler yine seni çizmişler mi' diye söylenerek motoruma bindim. Okul yolu aslında yürüme mesafesinde ama yürümek çok yorucu bence, hem bebeğim varken neden mal gibi yürüyeyim ki dimi.
Kafamın içinde dönen saçma salak düşüncelerle beraber okulun önüne kadar gelmiştim. Hemen kenarda bisiklet ve bir kaç motorun da olduğu yere gidip motorumu park ettim.
Aaa aklıma ne geldi ben size kendimi tanıtmadım sanırım değil mi? Ben Uraz Akif Gündüz namı diğer üşengeç.. neyse durun okula gitmeden bir şeyden daha bahsetmem lazım, okulum da yaşadığım bazı tatsız olaylardan dolayı dönem ortası okul değiştirip buralara geldim. Bakalım burada nelerle karşılaşacağım. Merakla bekliyorum desem yalan olur sanırım çünkü hiç merak etmiyorum. Bir şeyleri merak etmek çok üşendirici şahsen.
Neyse durun kaldığımız yerden devam edelim.
Tamamen pembeye boyanmış okula boş bir bakış atıp okulun girişine yürümeye başladım. Sanırım geç kalmıştım çünkü tek tük içeri giren öğrenciler dışında kimse yoktu. Neyse aman diye der gibi elimi sallayaraktan kapıda ki güvenliğin yanına gittim. 'Merhabalar, 12. Sınıflar hangi katta acaba yeni öğrenciyim de.'
Diyerek güvenlikçi abimin vereceği cevabı beklemeye başladım.
Güvenlik gözlerini devirip 'en üst katta' dedikten sonra arkasını dönerek kantin olduğunu düşündüğüm yere doğru ilerledi. Bende onun arkasından boş ve anlamsız bakışlar atarak 'eyvallah abi' diye bağırdım.
Neyse sanırım ilk günden daha fazla geç kalmasam iyi olur diye düşünerek okulun içine ilerleyip yukarı çıkmaya başladım.
1. Kat, 2. Kat ve 3. Kat.. ve 4. Kat
'hay sizin yapacağınız okula sıçayım. 4 kat nedir la havasızlıktan ciğerlerim büzüştü' diyerek ellerimi dizlerime koymuş bir şekilde derin nefesler almaya devam ettim.
En sonunda aldığım soluklar normale döndüğü için koridor da yürüyerek sınıfların şubelerine bakmaya başladım.
'Nerde bu ebesini si- sevdiğimin sınıfı la.' derken bir şeye çarptım birden.
'Pat diye kapı mı açılır la kafam sikildi resmen.' diye kendi kendime hayıflandım. Sınıfın içine şöyle bir baktığım da bomboştu, rüzgardan açılmıştı büyük ihtimal. Neyse olan oldu diyerekten kapıya ayağımla tekme atarak geri kapatıp koridor da kendi sınıfımı bulmak için ilerledim.
'İşte kara göründü.. 12-Z sonunda bulabildim seni.' diye biraz seslice ciyakladım. Sınıf kapısının önüne geldiğimde, varla yok arasında kapıyı tıktıkladım. Hemen ardından da pat diye sınıfa girip kapıyı da ardımdan biraz seslice geri kapattım. Şöyle bir etrafa göz attığım da hoca olduğunu düşündüğüm kadında olmak üzere herkesin bana sudan çıkmış balık gibi baktıklarını fark ettim.
Tatlı olduğunu düşündüğüm sırıtmamla birlikte 'Merhaba hocam, ben yeni öğrenciyim.'dedim.
Kadın bana garip bir bakış atarak 'Kendini tanıt ve boş bulduğum bir yere geç.' dedi. 'Peki hocam, Ben Uraz Akif Gündüz, bu kadar dı başka da diyecek bir şeyim yok.' dedim ve sınıftaki boş yerlere göz atmaya başladım.
Duvar kenarı ikinci sıraya doğru ilerledim. Yan tarafında durduğum çocuğa 'Yanın boş mu?' diye sorduğum da aldığım cevap olumsuz bir baş sallayış oldu. Bende tekrar bir şey demeden yönümü en arka tarafa yönelttim ve az önceki soruyu boş olan sıranın bir önünde oturan kıza sordum ve evet cevabını duyar duymaz çantamı yere atıp sıraya da başımı koyup uyumak için güzel bir açı bulmaya çalıştım. Bulduğum da ise gözlerimi okul bitene kadar kalkmamak üzere gözlerimi yumdum.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Merhaba arkadaşlar, açıkçası bunu can sıkıntısından yazıyorum. Belki yayınlarım belki yayınlamam hiç bir fikrim yok ama eğer yayınlarsam noktalama işaretleri ya da yazıml yanlışı olsun hatalarımı söylerseniz düzeltirim.