Bölüm 2

Beatrice mutfaktaki işlerini bitirdi. Hazırladığı sandviçleri Frank’in masasına bıraktı, diğer masalardan menüleri topladı. Önlüğünü çıkarıp yanına oturdu. “Bütün işler bitti patron,” dedi. “Ne yapıyorsun?” Frank laptopunu kapattı ve ona gülümsedi. “Teşekkür ederim,” dedi. “Sen olmasan ne yapardım bilmiyorum.” Beatrice onun yanaklarını sıktı. “Zorunda değilmişim,” dedi. “Sen benim ikinci en yakın arkadaşımsın. İlki Lily.” Frank’in yüzü bir anlığına gerildi. Lily’ye âşıktı. Ve bunun anlaşılmasından korkuyordu. Beatrice çoktan fark etmişti. “Artık ona söylemenin zamanı gelmedi mi?” diye sordu. Frank birkaç saniye sessiz kaldı. Sonra kaşlarını çattı. “Ne diyorsun sen?” “Lily’den bahsediyorum.” Frank gülerek ayağa kalktı. “Bunu da nereden çıkardın?” Beatrice onu restoranın içinde yakaladı. Kaçmasına izin vermedi. “Çünkü,” dedi sakince, “o da senden hoşlanıyor.” Söz ağzından kaçmıştı. Fark ettiği anda bunun ne kadar kötü bir hata olduğunu anladı. Frank’in yüzü bir anda aydınlandı. Beatrice’i kucaklayıp havaya kaldırdı, kendi etrafında döndürmeye başladı. “Yapma!” diye bağırdı Beatrice. “Başım dönüyor!” Frank onu yere bıraktığında kolunu omzuna attı. “Bu senin suçun,” dedi. “İkinci sınıf travmamsın.” Beatrice ona muzipçe baktı. “Bu sefer başarısızlıklarını bana yıkamazsın,” dedi. “Şimdi git ve ona açıl. Ama benim adımı sakın karıştırma.” Gece yarısına kadar plan yaptılar. Beatrice seçenekler sundu, Frank dinledi… ve sonunda kararını verdi. Lily’ye, restoranda söyleyecekti. Beatrice eve gittiğinde yorgundu. Ama huzurluydu. Yine de içini kemiren bir his vardı. Bazı itiraflar, sadece aşkı değil her şeyi değiştirebilirdi.