Lora caddeden karşıya geçip eve girdi. Kahvaltı daha hazır değildi.Telefonundaki sate bakıp telefonu girişteki ayakkabılığın üstüne koydu.Kuzenlerinin yanına çıkmaya karar verdi merdivenleri çıkarken yolda Denizle karşılaştı. Deniz çok üzgün duruyordu.
Lora
_Deniz sorun ne?
Deniz
_Lora abla biz Selinle kavga ettik.
Denizin arkasından Selin'de inmeye başladı denizin yanından geçerken kibirli bir bakış atıp merdivenden inmeye devam etti. Lora Selin'i çok seviyordu ama bu kibirli halinden nefret ediyordu en nefret ettiği huyu buydu sanırım. Lora Selin'e bakmayı bırakıp Deniz'e dönerek.
Lora
_Niye kavga ettiniz.
Deniz ağlayarak.
Deniz
_Sadece bi bir oyuncağıyla oy oynamak istemiştim ama o bana ço çok kızdı git annene babana aldır dedi. ıhhıhhı.
Lora Selin'in bu huyunu çok iyi biliyordu kibirli, küstah diye ağzında mırıldanarak hızlı adımlarla aşyağa indi. Selin'in kolundan tutup.
Lora
_Çabuk özür diliceksin. Bu yaptığın şımarıklık hep aynı şeyi yapıyorsun.
Oyuncağın senin olması küstahlık yapabileceğin anlamına gelmiyor.
Lora biraz fazla sinirlenince herkesin onlara baktığını fark etmemişti evet herkes kahvaltının kurulmasına yardım etmek için mutfaktaydılar ve sesi duyunca yanlarına gelmişlerdi. Lora ona bakan herkese baktı annesinin kaşları çatıktı. Lora'nın gözü onu bulunca dondu kaldı. Yengesi ne olduğunu anlayamadığı için merakla sordu.
Yengesi
_Loracım sorun ne tatlım niye kızdın Selin'e?
Lora söze girmeden Deniz Selin ile kavgalarını anlattı. Lora'nın annesi Lorayı kenara çekip.
Annesi
_Niye bağırıyorsun bacak kadar çocuğa çok korktu.
Lora
_Anne ama haketmişti.
Annesi
_Lora sus rezil ettin bizi. Selin seni kolundan tutup azarlasa kendini kötü hissetmez misin?
Lora
_Selin beni azarlayamazki ben onun büyüğüm.
Annesi
_Ah Lora büyük olman azarlaya bileceğin anlamına gelmez. Annesi pisikolok şimdi bana çocuğumun psikolojisini bozdunuz dese ne dicem ben.
Lora yengesinin böyle bir şey diyeceğini düşünmemişti demezdi de veya sadece ona demezdi ama annesine diye bilirdi. Lora yinede sinir olmuştu annesi kızının arkasında durmuyordu Denizin anne babası bir kaç gün çocuklarını burda bıraktılar diye çocuk sahipsiz değildi yani. Lora haksızlığa gelemiyordu. Kapıya yöneldi ayakkabılarını giyip evden çıktı. Arkasından sorulan soruları cevaplamadan koşmaya başladı bu kaçışlara ve özgürlüğe alışmıştı kimseyi dinlemek istemiyordu. Arkasından Serkan'ın koşarak geldiğini görünce durdu.
Serkan
_Lora dur bekle.
Serkan Lora'nın yanına gelmeyi başarınca.
Serkan
_Sorun ne niye kaçıyorsun.
Lora
_Yanlız kalmak istiyorum.
Serkan
_Senden hiç beklemediğim hareketler. Bana her şeyi anlatabilirsin biliyorsun değil mi?
Lora
_Hayır bilmiyorum Serkan ve bilmekte istemiyorum.
Lora ağlıyordu ama niye ağladığını bilmiyordu alt tarafı iki çocuk kavga etmişti niye bu kadar sinirlenmişti ki sebebi baş kaydı belkide. Göz yaşlarını silip Serkan'a baktı.
Lora
_Beni rahat bırak ve sakın beni takip etme yoksa seni bir ömür affetmem.
İçinde bir öfke patlamasıyla koşmaya başladı. Nereye gittiğini oda bilmiyordu sadece var gücüyle koşuyordu. Evden baya bi uzaklaştıktan sonra yorgunluktan dizlerinin üstüne düştü başı dönüyordu nefes alıp verişleri o kadar hızlıydı ki sakinleşmeye çalışıyordu etrafta kimse yoktu sokak boştu. Lora ağlayarak sokak ortasında isyan ediyordu belkide her şeyin acısını şimdi çıkarıyordu. Annesine annesi gözüyle bakamamak ve ona haksızlık yaptığını yeni anlaması ayrıca Arda da canını yakıyordu niye bilmediği bu acılar ona ağır gelmişti. Ağlaması ve isyanı bitince yerden kalkıp. Etrafına baktı etrafta kimse yoktu kaybolmuştu telefonunu almak için elini cebine attı ama telefonu yoktu evde kaldığı aklına gelince korkuyla sokaktan çıkıp başka bir sokağa girdi. Elinde köpek tasmasıyla köpeğini gezdiren bir adam vardı. Ondan telefonunu istiyecekti yengesinin evinin hangi caddede olduğunu bilmiyordu. Adamın yanına giderek.
Lora
_Afedersiniz.
Adam Lora ya bakarak.
Adam
_Buyrun.
Lora
_Telefonunuzu kullanabilir miyim? Kayboldum da.
Adam
_Tabi ama telefonum şuan yanımda değil istersen eve gidelim telefonu alalım.
Lora
_Hayır teşekkürler.
Adama güvenecek kadarda salak değil yani.
Yürümeye devam etti diyer sokakta 20 yaşlarında birini gördü. Yanına giderek.
Lora
_Afedersiniz rica etsem telefonunuzu kullanabilirmiyim.
Adam
_Neden?
Lora
_Kayboldum da.
Adam cebinden telefonu çıkarıp Lora ya verecekken eliyle Lora'nın ağzını kapatarak cebinden bıçak çıkardı. Bıçağı Lora ya göstererek kulağına fısıldadı.
Adam
_Eğer çıt çıkarırsan bunu sana saplarım şimdi düş önüme.
Lora korkudan ne yapıcağını bilememişti sadece içinden kendine bide ona bıçak çeken şerefsize küfrediyordu. Bir anda adamın omzunda bir el adamı tutup yere itti. Lora ne olduğunu anlayamadan koşmaya başladı arkasına döndüğünde köpekli adamın bıçak çeken adama küfrederek bağırdığını gördü . Köpekli adam ayakta ve bıçaklı adam yerde Lora ya baktı köpekli adam Lora ya bağırdı.
Köpekli adam
_Burdan uzaklaş.
Lora koşmaya devam etti. Ağlayarak koşmaya devam ediyordu o yerden uzaklaştıktan sonra durdu ve derin bir nefes aldı. Şimdi biz ve Lora çok önemli 3 şey öğrendik. 1. Dışarı çıktığımızda mutlaka telefonu yanımıza almamız gerektiği şarjının olmasına dikkat etmeliyiz.
2.Öfkenin hiç bir şeye faydası yok ne demişler öfkeyle kalkan zararla oturur.
3.Büyük konuşmamak gerek her türlü başımıza o iş gelebilir.
Sizi çok seviyorum kendinize çok dikkat edin insanları tanımadan onlara güvenmeyin hepiniz değerlisiniz bunu bilin ve paraya elmasa nasıl değer veriyorsanız kendinize de bir pırlanta kadar değer verin bir sonraki bölüme kadar hoşça kalın. 😘🙂🙃
